สำนัก มันเป็นรถม้าของซวนเทียนฮั่ว ตำหนักจุนได้แต่ส่งองครักษ์เงานับไม่ถ้วนเพื่อแอบตามไปอย่างลับ ๆ เท่านั้น จากนั้นพวกเขาจะรู้สึกสบายใจที่จะปล่อยให้พวกเขาออกไป ซวนเทียนหมิงถอนหายใจ “พวกเขาอาจมีวันแบบนี้ก็ได้ ! ”ซวนเทียนฮั่วยิ้ม“ข้าไม่คิดว่าข้าจะมีวันได้เห็นเสด็จพ่อและเสด็จแม่นั่งอยู่ในรถม้าคันเดียวกัน”อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองคิดอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า“เจ้าทั้งสองคนลองเดา เจ้าคิดว่าทั้งสองคนจะพูดเรื่องอะไรในรถม้า”ซวนเทียนหมิงตะคอกอย่างเย็นชา“ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็จะไม่มีอะไรมากไปกว่าการทะเลาะ”ซวนเทียนฮั่วกล่าวเสริม“เสด็จพ่อจะพ่ายแพ้อย่างแน่นอน”แน่นอนว่าบุตรชายทั้งสองคนเข้าใจบิดาและมารดาดีที่สุดก่อนที่รถม้าของราชสำนักจะเดินทางไปได้ไกล พราชายาหยุนก็เริ่มทำการโจมตีในขณะที่จ้องมองด้านข้างของฮ่องเต้ “นั่งไปฝั่งนั้น อยู่ห่างจากข้า ! ”ฮ่องเต้เชื่อฟังและขยับไปด้านข้างเล็กน้อย“ขยับออกไปอีก! ”ฮ่องเต้ขยับออกไปอีกครั้ง“มากกว่านั้นอีก! ”เมื่อสิ่งต่างๆ เกิดขึ้น ฮ่องเต้ผู้น่าสงสารก็จบลงด้วยการเขยิบไปทั้งหมด 6 ครั้ง ในที่สุดในครั้งที่ 7 เขาทรุดตัวลง “เปี้ยนเปี้ยน หากเจ้ายังจะไล่ข้า ขาข้างหนึ่งแขวนอยู่ข้างนอกแล้ว ถ้าข้าเขยิบอีกครั้ง ข้าจะออกไปข้างนอกแล้ว” หลังจากพูดอย่างนี้ เขายังอธิบายต่อไป “ไม่ใช่ว่าเราไม่ต้องการออกไปข้างนอก ! เพียงว่าตัวตนของเรานั้นค่อนข้างอึดอัดใจ ไม่ใช่ว่าเราไม่ต้องการทำตามที่เจ้าต้อ
