ละองค์หญิงจีอันยืนอยู่ด้วยกันอย่างสบายใจยิ่งกว่าองค์ ชายเจ็ดที่ยืนอยู่กับสาวงามคนนั้นเฟิงจื่อหรูยิ้มและทำลายบรรยากาศที่สงบสุขเขาจับมือของ เฟิงหยูเองและกล่าวว่า “พี่เจ็ดสอนข้าหลายอย่าง ตอนนี้ข้ารู้กลยุทธการทหารหลายประเภท และศิลปะการต่อสู้ของข้าได้พัฒนา ไปอย่างมากขอรับ”เฟิงหยูเองพยักหน้าและกล่าวกับซวนเทียนฮั่ว “ขอบคุณพี่เจ็ด”ชวนเทียนหัวส่ายหน้า”ไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้า”เฟิงหยูเองไม่สนใจในเรื่องนั้นต่อไปนางถามเขาว่า “พี่เจ็ดจะ กลับไปที่ตำหนักของท่านก่อนหรือจะเข้าไปในพระราชวังของ ฮ่องเต้เจ้าคะ ? ”ซวนเทียนฮั่วกล่าวว่า”ข้าคิดว่าข้าจะเข้าไปในพระราชวังของ ฮ่องเต้ก่อนมีหลายสิ่งที่จะต้องรายงานต่อเสด็จพ่อ”อย่างไรก็ตามนางแนะนำ “ท่านพี่ควรกลับไปยังตำหนักของ ท่านพี่ก่อนมีบางสิ่งที่ท่านต้องรู้และหลีกเลี่ยงบางสิ่งที่กำลังถูกเปิด เผย”“หืม? “ซวนเทียนฮั่วตกตะลึง “เกิดอะไรขึ้น ? ” จากนั้นเขาก็ คิดอะไรบางอย่าง แล้วโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อถามอย่างเงียบ ๆ “เสด็จแม่กลับไปที่พระราชวังอย่างปลอดภัยใช่หรือไม่ ? ”นางยิ้มอย่างขมขื่น”ปลอดภัยเจ้าค่ะ จริง ๆ แล้วนางกลับไปที่พระราชวัง แต่… แต่หลังจากเดินทางกลับไปที่พระราชวัง แต่นางก็ออกมาแล้ว”ซวนเทียนฮั่วรู้สึกงงงวย”ทำไมนางกลับออกมา ? นางไปไหน ? ” เมื่อคำเหล่านี้ออกมา และไม่สามารถช่วยได้ แต่ต้องตกใจ “เจ้า บอกให้ข้ากลับไปที่ตำหนักของข้าก่อน เป็นไปได้หรือไม่…”เฟิงหยูเองพย
