ู้หญิงที่งดงามอันหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเขา นอกจากนี้ยังมีคนที่เป็นส่วนหนึ่งของเป้าหมายหล็กซองเขา : เฟิงหยูเองมันเป็นเพียงแค่การดูถูกเหยียดหยามบนในหน้าของเฟิงหยูซึ่ง ก็เหมือนกับใบหน้าของสาวงามคนหนึ่งสิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกละอายอย่างยิ่งแต่ถึงแม้ว่าเขารู้สึกละอายใจ เขาก็รู้สึกวัจนกเขาได้เห็นใบหน้าของหญิงสาวผู้งดงามมันก็จะคุ้มค่าในขณะนี้จาวเหลียนหยุดให้ความสนใจเขาเขาพูดกับเฟิงหยูเอง “เสี่ยวหยา ข้ามาหาเจ้า เราไปเดินเล่นกันเถิด ข้าไม่คุ้นเคยกับ สถานที่นี้ พาข้าไปเดินเล่นหน่อย ! ”เฟิงหยูเองไม่สนใจเขาและมองไปที่เฟิงจินหยวนจากนั้นนางก็ มองมือที่กำแขนเสื้อแน่น จะเป็นบุตรสาวคนที่สองของเขาอย่างสุด ซึ้ง แม้ว่ามันจะอยู่ตรงหน้าของจาวเหลียนที่งดงาม เขาก็ยังไม่ สามารถเพิกเฉยต่อการจ้องมองที่เยือกเย็นของเฟิงหยูเอง“ไปกันเถิด”เฟิงหยุเองพูดด้วยน้ำเสียงเย็นทำให้เฟิงจินหยวน กลัว เขาจึงยอมปล่อย จากนั้นเขาก็ได้ยินนางกล่าวว่า “มาที่นี่ตั้งแต่ เช้าตรู่เพื่อที่จะทำให้ข้าเสียหน้า ท่านกำลังทำผลงานได้ดีในฐานะท่านพ่อ”คำพูดเหล่านี้ทำให้ใบหน้าของจินหยวนรู้สึกแสบร้อนเหมือนถูก ไฟเผาเขาไม่รู้ว่าจะแก้ไขปัญหานี้อย่างไร แต่ความคิดของเขายังไม่ แล่นในตอนเช้า เขายืนอยู่ที่นั่นตลอดทั้งคืน! ดังนั้นเขาจึงรีบกล่าว ว่า “ข้ามาหาเจ้า ทหารยามของเจ้าไม่ยอมให้ข้าเข้าไป และข้ารอที่ นี่ตลอดทั้งคืน”“โอ้? “เฟิงหยูเองมองเฟิงจินหยวนด้วยความเหยี
