ยุนหนีออกจากพระราชวัง” และอะไรทำนองนั้นโดยไม่รู้ตัวพวกเขาหันไปมองพระสนมหยวนชูและพระสนม หยวนชูก็รู้ว่าเป็นการยากมากสำหรับนางที่จะหลบหนีความรับผิด ชอบนี้ นางไม่ได้พูดอะไรเลย และคุกเข่าต่อหน้าฮองเฮาโดยกล่าว ว่า “ฮองเฮา ที่พระสนมผู้นี้กล่าวเป็นเพียงการคาดเดา คำพูดของข้า ก่อนหน้านี้มีความกังวล แต่คนที่ก่อความวุ่นวายครั้งนี้ไม่ได้เป็นพระ สนมผู้นี้แต่มันเป็นพี่สาวน้องสาว พระนางทรงทราบความผิดพลาด ของข้าและหวังว่าพระนางจะทรงเห็นแก่องค์ชายอคยกโทษให้ พระสนมผู้นี้ พระสนมผู้นี้จะสำนึกในพระเมตตาชพระนางเพศะ”ฮองเฮามองที่พระสนมหยวนชูและขมวดคิ้วของนางไม่ใช่า) นางไม่ต้องการช่วยเหลือพระสนมหยวนชู มันเป็นพียงว่าพระสนมหยวนชูนั้นพูดถูก นางไม่ใช่พระสนมคนเดียวที่ก่อความวุ่นวาย นางตำหนินางสนมหยวนชูเพียงคนเดียวนั้นจะไม่มีใครกล้าพูดอะไรแต่เมื่อองค์ชายแปดกลับมา เรื่องนี้จะต้องอธิบายให้เขาฟังนางถอนหายใจกับตัวเองแล้วกล่าวว่า”ลืมไปเถิด ลุกขึ้น ข้าจะ ไปพูดกับฮ่องเต้ให้ แต่จะได้ผลหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับโชคของเจ้า”พระสนมหยวนซูรีบคำนับฮองเฮาอย่างรวดเร็ว”นางสนมนี้ต้อง ขอบคุณพระองค์ และจะไม่ลืมพระคุณของพระองค์อย่างแน่นอน เจ้าค่ะ”ในเวลานี้เสียงของพราชายาหยุนก็ถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้งและ พูดกับฮ่องเต้ว่า “จงไปเป็นฮ่องเต้ที่เหมาะสม ! อย่าลืมตรวจสอบ เรื่องนี้ เมื่อเจ้าได้รับข้อมูลแล้วให้แจ้งข้อมูลแก่ข้า ใครที่จะทำลาย ตำหนักศศิเ
