น้ำดูเหมือนว่ำพวกนำงจะอยู่ที่นั่นเพื่อชื่นชมเมื่อเห็นว่ำหลู่ซ่งและเก้อซื่อเข้ำมำวังซวนวำงถ้วยน ้ำชำของนำงและยืนขึ้น นำงก้ำวไปข้ำงหน้ำสองสำมก้ำวและโค้งค ำนับ “วังซวนบ่ำวรับใช้ผู้นี้คำรวะท่ำนเสนำบดี และท่ำนฮูหยินหลู่เจ้ำค่ะ”หลู่ซ่งไม่สำมำรถพูดกับบ่ำวรับใช้มำกเกินไปเพียงแต่กล่ำวว่ำ“เจ้ำสุภำพเกินไป” จำกนั้นเขำก็ให้ภรรยำของเขำเองเก้อซื่อเป็นคนฉลำดนำงเดินไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็วเพื่อช่วยประคองวังซวนลุกขึ้น ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้ำของนำง นำงดูใจดีมำก“ได้โปรดรีบยืนขึ้นเถิด วังซวนที่อยู่ข้ำงองค์หญิงใช่หรือไม่ เจ้ำงำมจริง ๆ” นำงมองวังซวนด้วยสีหน้ำจริงใจ ในขณะเดียวกันนำงยัดบำงอย่ำงใส่มือของวังซวนจำกใต้แขนเสื้อของนำงก่อนที่จะปล่อยนำงไป “นั่งเถิด”วังซวนยิ้มและจับสิ่งที่ท่ำนผู้หญิงหลู่วำงไว้ในมือของนำงอย่ำงสงบมันเป็นทองค ำแท่งที่ค่อนข้ำงหนัก “ท่ำนเสนำบดีและท่ำนฮูหยินนั้นสุภำพเกินไป บ่ำวรับใช้คนนี้มำวันนี้เพื่อน ำผ้ำเสฉวนมำเป็นค่ำชดเชยแทนน้องสำวขององค์หญิงเจ้ำค่ะ” เมื่อนำงพูดสิ่งนี้ นำงจึงดึงผ้ำจำกบ่ำวรับใช้ ในขณะที่แสดงมัน นำงอธิบำยให้คู่สำมีภรรยำของตระกูลหลู่ฟังว่ำ “เรำได้ดูผ้ำเสฉวนที่ถูกท ำลำยแล้ว และพบว่ำมันมีคุณภำพต ่ำ องค์หญิงบอกกับบ่ำวรับใช้คนนี้เป็นพิเศษว่ำจะเลือกผ้ำ 6พับส ำหรับคุณหนูรอง นอกจำกกำรท ำชุดแต่งงำน ส่วนที่เหลือสำมำรถใช้ในกำรท ำเสื้อผ้ำที่จะสวมใส่ เป็นกำรขอโทษส ำหรับควำมผิดพลำดที่เกิด
