ขึ้นจำกคุณหนูสำมตระกูลเฟิงและองค์ชำยสี่”ในขณะเดียวกันนำงพูดถึงเฟิงเซียงหรูและนำงเน้นย ้ำถึงองค์ชำยสี่ซวนเทียนยี่ แน่นอนว่ำหลู่ซ่งและภรรยำของเขำกลัวอย่ำงมำกเมื่อได้ยินกำรกล่ำวถึงองค์ชำยสี่ เก้อซื่อถำมอย่ำงรวดเร็ว “องค์ชำยสี่ ?ท ำไมต้องขออภัยในควำมผิดพลำดของพระองค์ด้วย ? ”หลู่ซ่งก ำมือของเขำและถอนหำยใจอย่ำงนุ่มนวลแก้ไข“แม้แต่คุณหนูสำมตระกูลเฟิงก็ไม่มีควำมผิด เรื่องนี้เป็นควำมผิดครั้งแรกของหลู่เหยำ กำรที่องค์หญิงไม่ได้ลงโทษในควำมผิดของหลู่เหยำก็เป็นพระคุณอย่ำงยิ่งใหญ่”“ใช่ถูกต้อง” เก้อซื่อแก้ไขค ำพูดของนำงอย่ำงรวดเร็ว “ข้ำพูดผิดไป ควรเป็นพวกเรำที่ไปขอโทษองค์หญิง” ขณะที่นำงพูด นำงถำมอย่ำงกังวลใจ “แต่องค์ชำยสี่…”วังซวนยิ้ม“คุณหนูรองไม่ได้บอกอะไรหรือเมื่อนำงกลับมำหรือ ?เป็ดคู่ธรรมดำในชุดแต่งงำนไม่ได้ถูกปักโดยคุณหนูสำมตระกูลเฟิง แต่พวกมันถูกปักองค์ชำยสี่”“อะไรนะ? ” หลู่ซ่งตกตะลึง “องค์ชำยสี่ปัก ? ” จำกนั้นเขำก็นึกถึงเรื่องเล็กน้อย เมื่อย้อนกลับไปองค์ชำยองค์ที่สี่ถูกลดต ำแหน่งให้เป็นคนธรรมดำสำมัญและถูกควบคุมตัว แต่ดูเหมือนว่ำฮ่องเต้จะไม่ลงโทษเขำอีกต่อไป เพียงแต่กล่ำวว่ำ : ให้เขำเรียนเย็บปักถักร้อยจำกคุณหนูสำมตระกูลเฟิง หรือบำงสิ่งบำงอย่ำงเพื่อผลที่…“องค์ชำยสี่ได้รับค ำสั่งจำกฮ่องเต้ให้เรียนรู้กำรเย็บปักถักร้อยจำกคุณหนูสำมตระกูลเฟิงรับสั่งของฝ่ำบำทถือได้ว่ำเป็นเด็กฝึกงำนของคุณหนูสำมตระกูลเฟ