เรำด้วยเช่นกัน แต่ท่ำนพี่ก็ไม่ควรให้เกียรติคนอื่นมำกกว่ำกัน”หลู่ซ่งถอนหำยใจและกล่ำวว่ำ “ฮูหยิน เจ้ำอยู่กับข้ำตลอดหลำยปีที่ผ่ำนมำ แต่เจ้ำเข้ำใจว่ำข้ำไม่รักหยำนเอ๋อเลยงั้นหรือ ? ” เมื่อเห็นว่ำเก้อซื่อไม่เข้ำใจ เขำกล่ำวต่อ “กำรแต่งงำนของเหยำเอ๋อเข้ำสู่ตระกูลเหยำ ในกรณีที่องค์ชำยเก้ำขึ้นครองบัลลังก์ เมื่อเกิดเหตุกำรณ์เช่นนี้ตระกูลเหยำก็จะสูงขึ้นอย่ำงหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ถ้ำไม่ใช่องค์ชำยเก้ำล่ะ? ”เก้อซื่อตกตะลึง“ท่ำนพี่ก ำลังพูด…”“จดหมำยมำจำกองค์ชำยแปดเมื่อหยำนเอ๋อเริ่มเข้ำสู่วัยแต่งงำน เขำจะขอแต่งงำนกับหยำนเอ๋อในฐำนะพราชำยำเอกของต ำหนักเฉิง”ในที่สุดเก้อซื่อก็สำมำรถรู้สึกสบำยใจขึ้นนำงพูดด้วยรอยยิ้ม“ท่ำนพี่ ขอบคุณที่ให้ควำมส ำคัญกับหยำนเอ๋อ”หลู่ซ่งโบกมือ“ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนี้ ไปเตรียมตัว หลังอำหำรเย็นเรำจะไปเยี่ยมเยียนคฤหำสน์ขององค์หญิงจี่อัน”ค ่ำวันนั้นในคฤหำสน์ขององค์หญิงมีชีวิตชีวำมำกจ ำนวนคนที่เฟิงหยูเองพำกลับมำจำกทำงเหนือนั้นมำกแล้ว เมื่อเพิ่มอันชิและเฟิงเซียงหรู ผู้คนกลุ่มใหญ่นั่งรอบโต๊ะและทำนอำหำร องค์ชำยเหลียนจะอธิบำยบรรยำกำศว่ำ “สุดยอด ! ” เขำลำกเสี่ยวหยำมำยืนอยู่ข้ำงเฟิงเซียงหรู ในขณะที่เปรียบเทียบเขำกล่ำวว่ำ “ดูสิ มันชัดเจนว่ำเป็นน้องสำวตัวน้อยของเสี่ยวหยำ แต่นำงดูเหมือนเจ้ำมำก ! ”เฟิงหยูเองแก้ไขเขำอย่ำงไร้จุดหมำย“คนที่อยู่ตรงหน้ำเจ้ำคือเสี่ยวหยำตัวจริง”“ฮะมันเหมือนกันหมด” องค
