เปลี่ยนเป็นสีเขียวเขำต้องกำรที่จะหยุดกำรโต้เถียงครั้งนี้ อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองเริ่มกล่ำวแล้ว “ทั้งสองคนมีพระรำชโองกำรหย่ำร้ำงแล้ว หลังจำกกำรหย่ำร้ำงไม่มีกำรเกี่ยวข้องใด ๆ อีกต่อไป ส ำหรับกำรท ำร้ำยนั่นเป็นเรื่องส่วนตัว มันไม่เกี่ยวกับองค์หญิง อำกำรบำดเจ็บของท่ำนพ่อเป็นผลมำจำกกำรป้องกันตนเอง และเขำควรตรวจสอบควำมผิดพลำดของตัวเองกำรป้องกันภำยในบ้ำนจ ำเป็นต้องได้รับกำรปรับปรุงหรือไม่ ? ”เฟิงเฟินไดรู้สึกว่ำกำรโต้เถียงกับเฟิงหยูเองเป็นเหมือนกำรพยำยำมตีฝ้ำยไม่ว่ำนำงจะมีอะไรระบำยก็ไม่ถูกต้อง ไม่ว่ำนำงจะท ำอะไรก็ไม่สำมำรถสนุกได้ ตอนนี้เฟิงจินหยวนไม่ได้ช่วยนำงพูดอะไร อันชิและเฟิงเซียงหรูก็นั่งอยู่ที่นั่นโดยไม่พูดอะไร ในห้องนี้นำงโดดเดี่ยวและไม่มีควำมช่วยเหลือ ในทันใดนั้นนำงก็รู้สึกเสียใจที่ต้องต่อสู้ด้วยตัวเอง ทันใดนั้นนำงก็นึกถึงอดีต แม้ว่ำจะมีกำรโต้เถียงอยู่เล็กน้อย แต่คฤหำสน์เฟิงนั้นมีชีวิตชีวำแค่ไหน !เฟิงหยูเองไม่ได้อยู่ในบ้ำนของตระกูลเฟิงนำนเกินไปแม้แต่ตั๋วแลกเงินที่นำงตั้งใจจะมอบให้กับเฟิงจินหยวนก็ไม่ได้ถูกน ำออกมำ นำงให้ผลไม้ ชำและขนมอบอย่ำงสุภำพมำก รำวกับว่ำนำงเป็นแค่แขกหลังจำกนั่งพักหนึ่งนำงก็จำกไปเฟิงจินหยวนมำส่งนำงที่ทำงเข้ำด้วยตัวเองและอยำกจะบอกกับบุตรสำวคนนี้ว่ำให้มำเยี่ยมบ้ำนบ่อย ๆ อย่ำงไรก็ตำมเขำรู้สึกว่ำครั้งนี้มีกำรพูดมันก็หมำยควำมว่ำตระกูลเฟิงจะเห็นว่ำเฟิงหยูเองมำในฐำนะแขก