ราวกับฝ่ามือปิดตาแน่นปิดกั้นสายตาของนางอย่างสมบูรณ์ เสียงของซวนเทียนหมิงที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าเพิ่มขึ้นอีกครั้ง “นี่คือชะตากรรมของราชนิกูล ไม่มีใครสามารถหนีจากมันได้”
นางจับมือไว้ข้างหน้านาง แต่ไม่ขยับ นางจับมันไว้แน่นสักครู่ก็สงบใจตัวเองลง นางหันมากล่าวด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ว่า “ไปกันเถิด”
หลังจากการเดินทางครั้งนี้ทั้งสองตระหนักถึงความสำคัญมากขึ้น “เอาไปเยอะ ๆ เมื่อออกไปข้างนอก” เฟิงหยูเองตัดสินใจที่จะให้พ่อครัวทำงานข้ามคืนเพื่อเตรียมอาหารเพิ่มให้นางวางในมิติของนาง นางยังวางชามและตะเกียบจำนวนมากในมิติของนาง นอกจากนี้ยังมีผลไม้ที่เพิ่งมาถึงที่สามารถวางในนั้น
นางเข้ามาในมิติของนางด้วยจิตสำนึกและพบว่าเหยาเซียนได้ค้นพบวิธีในการรักษาพิษของบานซู และอยู่ในระหว่างการรักษาเขา นางมองไปรอบ ๆ และตัดสินใจที่จะทำความสะอาดเคาน์เตอร์บนชั้นสองวางของลงในลิ้นชักอื่น เคาน์เตอร์ทำความสะอาดเมื่อเร็ว ๆ นี้ ตอนนี้เป็นสถานที่ที่จะนำสิ่งต่าง ๆ ที่ถูกนำเข้ามาในห้องหลังจากความจริง
หลังจากส่งคำสั่งไปที่ห้องครัว ทั้งสองก็รีบกลับไปที่เรือนของเฟิงหยูเองอย่างรวดเร็วจากนั้นก็เข้าไปในห้องเก็บยา เมื่อเข้าห้อง เฟิงหยูเองก็นำซวนเทียนหมิงเข้าไปในมิติของนาง ในเวลานี้เหยาเซียนได้ฉีดสารต่อต้านพิษแล้ว แม้ว่าบานซูจะยังไม่ฟื้น แต่เขาก็ดูดีขึ้นมาก
เหยาเซียนบอกนางว่า “พาเขาออกมาได้ เขาจะตื่นขึ้นมาได้ทุกเวลา”
เฟิงหยูเองพยักหน้าแล
