บทที่ 344 ปากสกปรกแบบนี้ สมควรโดนตบแล้ว
ไอ้สารเลวนี่!
เขามีเงิน แต่ไม่มีทางเอาไปใช้กับหลินเหม่ยเสวี่ยหรอก มีเท่าไหร่ก็เอาไปละลายกับพวกผู้หญิงพวกนั้นนั่นแหละ
ยังมีหน้ามาพูดจาโอ้อวดเสียอีก หน้าไม่อายจริง ๆ!
เดิมทีหานชิงอวี่ก็ไม่ได้อยากจะยุ่งเรื่องของคนอื่นเท่าไหร่นัก แต่ถ้าปล่อยให้หลินเหม่ยเสวี่ยถูกหลอกต่อไปแบบนี้ เขาก็ไม่ต่างอะไรกับคนสมรู้ร่วมคิด!
หลังจากหานชิงอวี่บ่นพึมพำอยู่ในใจอยู่พักหนึ่ง เขาก็กลับไปพักผ่อน
เขาเองก็รู้ดีว่าการผ่าตัดในวันพรุ่งนี้เป็นเรื่องสำคัญมาก
เพื่อการผ่าตัดครั้งนี้ เจียงหวู่เกือบจะโดนจับโยนลงแม่น้ำไปแล้ว
ดังนั้น ไม่ว่าจะอย่างไร เขาต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด
…
วันรุ่งขึ้น
ภายในห้องพักผู้ป่วย คุณพ่อของหลัวอี้ที่เพิ่งตรวจร่างกายเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็กำลังเตรียมตัว
หลัวอี้ยังคงอยู่ดูแลพ่อของเขาที่ห้องพักผู้ป่วย
“หลัวอี้! มานี่หน่อย!”
เจี๋ยเป่าเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยและเรียกหลัวอี้ ก่อนที่หานชิงอวี่จะมาตรวจเยี่ยมผู้ป่วย
หลัวอี้เหลือบมองเจี๋ยเป่าแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบเดินออกไป
“เรื่องที่ผมบอกคุณไป คุณจำได้หรือเปล่า?”
เจี๋ยเป่าดึงเสื้อของหลัวอี้แล้วถามด้วยเสียงเบา
“จำได้สิ วางใจเถอะ!”
หลัวอี้พยักหน้าด้วยท่าทางมั่นใจ
“คุณเอานี่ไป แล้วตอนที่เข็นเขาไปห้องผ่าตัด คุณต้องฉีดเข้าไปในปากตาแก่นั่นให้ได้!” เจี๋ยเป่าพูดพลางล้วงเอาเข็มฉีดยาที่ไม่มีเข็มออกมาอย่างลับ ๆ
หลัวอี้รับมาทำ