ซึ่งถือว่าด้านการทดสอบจิตใจโดยอักขระมายาจิตนั้น กว่าจะผ่านไปได้ สมาชิกของหน่วยราตรีกาาลรุ่นที่สองนั้น ก็เกือบสูญสิ้นสติกันไปหลายสิบคนเลยทีเดียว
แต่ละคนแสดงให้เห็นว่าผ่านความลำบากและเจ็บแค้นมามากเพียงใด บางคนก็เคยเป็นคนที่ชั่วช้ามาก่อนบางคนก็เคยเป็นขอทาน เด็กกำพร้า สามีและภรรยามีอนุหรือสวมหมวกเขียวให้
เพียงแต่ในตอนนี้นั้นจิตใจสุดท้ายที่หยางคงได้รับรู้นั้นก็คือ จิตใจแห่งความจงรักและภักดีต่อเปั่ยจินในฐานเจ้านายและผู้ให้โอกาสและความหวังสุดท้ายแก่ตนเอง
เรียกได้ว่าจินหลงและเจี่ยฉงนั้นมิได้คัดเลือกมาเฉพาะผู้ที่เป็นคนดี หรือเปียมไปด้วยคุณธรรม แต่การคัดเลือกในครั้งนี้ รวมไปถึงครั้งก่อนๆ นั้น ถือเป็นการคัดเลือกคนจากประสบการณ์และจิตสำนึกสุดท้ายด้วยเช่นกัน
“เป็นอย่างไรบ้างเจ้าค่ะ พี่หยาง”
“อ้าว คุณหนูท่านมาตั้งแต่เมื่อใดขอรับ”
“เพิ่งมาเมื่อตะกี้เลยเจ้าค่ะ มาทันด่านทดสอบจิตใจพอดี”
“ดีขอรับ ทุกคนสามารถผ่านทั้งด้านกายภาพ และจิตใจไปได้แล้ว”
“อืม เช่นนั้นก็ดีแล้วเจ้าค่ะ ข้าอยากให้โอกาสทุกคนจริงๆ”
“ขอรับ ส่วนพลังธาตุคงต้องรอให้คุณหนูเป็นคนทดสอบด้วยตนเอง หรือไม่ก็เป็นท่านจินหลงขอรับ”
“อืม พลังธาตุงั้นหรือ คงต้องรอเวลาให้พวกเขาฟืนฟูจิตใจและปลุกพลังก่อนเจ้าค่ะ ตอนนี้ข้ายังไม่อยากปลุกพลังให้ทุกคน หากร่างกายและจิตใจของพวกเขายังไม่พร้อมรับกับพลังเหล่านั้น”
“เช่นนั้นหลังจากนี้อีก หนึ่งเดือน ข้าจะรายงานคว
