ัดหน้าหนีความเจ้าเล่ห์ของเด็กน้อยเบาๆ
“เช่นนั้นพรุ่งนี้ข้าจะเข้าไปติดต่ออาจารย์มาสอนเด็กทั้งสองนะขอรับ” ซานหลงเอ่ยออกมาอย่างอาสาทันที
“อืม เอาเป็นวิชาพื้นฐานไปก่อนแล้วกัน จะได้เรียนคู่กันได้”
“ขอรับท่านพ่อ”
“เช่นนั้น เอาเป็นยามอุ้ย (เวลา13.00-14.59 น.)สัปดาห์ละ 3 วัน พวกเจ้ากลับบ้านมาเพื่อร่ำเรียนที่บ้านแล้วกันนะ ส่วนตอนเช้าพวกเจ้าก็ไปทำงานหรือทำกิจกรรมต่างๆ ที่เจ้ารับผิดชอบกัน”
“เจ้าค่ะท่านยาย/ขอรับนายท่าน”
หลังจากวันนั้นทั้งสองก็ได้เข้าสู่ชั้นเรียนพื้นฐาน ซึ่งวิชาที่เรียนในแต่ละวันก็เป็นสิ่งที่ทั้งสองได้ร่ำเรียนมาจากในมิติแล้วเช่นกัน จึงมิใช่เรื่องยากที่จะทำความเข้าใจ
อีกทั้งหยางคงเองก็เคยเป็นคุณชายน้อยมาก่อนการศึกษาและพื้นฐานความรู้ต่างๆ จึงทำให้ได้รับคำชื่นชมจากอาจารย์ที่มาสอนอยู่เป็นประจำ
ส่วนจินเออร์เองนั้น แม้ว่าจะทำได้ดีในวิชาพื้นฐานต่างๆ แต่หากเป็นวิชาเกี่ยวกับสามคุณธรรม สี่คล้อยตามเมื่อใด อาจารย์แทบจะต้องทุบตีกับนางเลยทีเดียวเพราะนางไม่ชอบตำราที่สอนให้สตรีกลายเป็นคนอ่อนแอเช่นนี้เลย
“คุณหนูเจ้าค่ะ วันนี้ท่านจะโดดเรียนวิชานี้อีกมิได้แล้วนะเจ้าค่ะ”
“โถ่ ใครว่าข้าจะหนีกันเล่า ท่านอาจารย์ ข้ากำลังจะไปหยิบตำราต่างหากเจ้าค่ะ”
“เช่นนั้นมิต้องเจ้าค่ะ ไปเถิดจะเลยเวลาเรียนแล้ว”
“แหะๆ ไปเจ้าค่ะ”
หลังจากจบคาบเรียนในตอนบ่ายไปแล้ว เปั่ยจินและหยางคงจึงหายตัวไปเช่นเคย
“เรียนคุณหนู ปั่าม่า
