าค่ะเถ้าแก่”
“อืมๆ งั้นข้าไปทำงานต่อแล้วกัน เจ้าไปเถิดประเดี๋ยวจะสายเอา”
ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ของโลกภายนอก และเป็นระยะเวลาเกือบหนึ่งปี ของโลกภายในมิติจิตของนางสำหรับคนที่เข้าไปฝึกพลังด้านใน
“อืม บ้านพักและส่วนต่างๆ ที่เจ้าให้ข้าสร้างเสร็จแล้วนะจินเออร์ ต้องการอันใดเพิ่มอีกหรือไม่”
“อืม ตอนนี้ยังคิดไม่ออกเลยเจ้าค่ะ อิอิ ไว้ข้าขอดูก่อนนะเจ้าค่ะว่าจะทำกิจการอันใดเพิ่มอีกหรือไม่ ที่ดินข้าเหลือเยอะเลยเจ้าค่ะ”
“เจ้าเด็กคนนี้นี่ ฮ่าๆ งั้นข้าไปละ”
“ลานะเจ้าค่ะเถ้าแก่”
หลังจากนั้น เวลาได้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ร้านค้าและกิจการต่างๆ ของจินเออร์ในตอนนี้นั้น ต่างกำลังไปได้ดี มีรายได้เข้ามามากมาย เรียกว่ามหาศาลเลยทีเดียวสำหรับร้านขายโอสถและสมุนไพร อีกทั้งเงินที่มาจากการนำของดีในมิติไปขายนั้นอีก จนตอนนี้
“คุณหนูขอรับ รายได้ของเดือนนี้ขอรับ”
“เกือบหมื่นตำลึงเลยหรือเจ้าค่ะ”
“ขอรับ เดือนนี้รายได้ของร้านขายสมุนไพรและโอสถบูมมากเลยขอรับ”
“หืมมม บูมหรือเจ้าค่ะ”
“ขอรับ บูม ข้าได้ยินอาหยางพูดกับคุณหนูเลยสอบถามมาขอรับ ข้าพูดพูดหรือไม่”
“ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ ท่านลุง”
“ฮ่าๆ เช่นนั้นข้าไปก่อนนะขอรับ”
“เจ้าค่ะ”
ในตอนนี้นั้นหยางคงได้ข้ามไปขั้นของปราณสีน้ำเงินขั้นกลางแล้ว เรียกได้ว่าเด็กคนนี้คือตัวนำโชคที่แท้จริงของนางก็ว่าได้ แตกต่างจากในคราแรกที่เจอหยางคงมีตัวผอมบางและอ่อนแรง หากจินหลงไม่พูดสิ่งใดออกมา นางก็ไม่แน่ใจว่
