ได้แนะนำหน่วยราตรีกาลให้กับทุกคน และตระกูลจางเช่นกัน นอกจากนี้เปั่ยจินยังเอ่ยสิ่งที่ให้ทุกคนต้องตกตะลึงออกมา
“และหัวหน้าหน่วยของทุกคนคือ ซูหยางคงเจ้าค่ะ”
“ห๊ะ หยางคง”
“ขะ..ข้าหรือขอรับคุณหนู” แต่ข้าในตอนนี้นั้นยังไม่มีอันใดเลย จะดีหรือขอรับ” พูดจบก็เงยหน้าขึ้นมองหน่อยราตรีกาลที่กำลังมองมาทางเขาด้วยสาตาสงสัยใคร่รู้
เพียงแต่เปั่ยจินสัมผัสได้ว่า หน่วยราตรีกาลไม่ได้มีจิตใจคิดเป็นอื่น เพียงแค่สงสัยเท่านั้น ซึ่งถือว่าดีมากสำหรับการเป็นคนของนาง ต้องเชื่อใจ ไว้ใจและปฏิบัติตาม นั้นคือสิ่งที่นางต้องการในตอนนี้นอกเหนือจากความภักดี
“ขอรับคุณหนู” หน่วยราตรีกาลพร้อมใจเอ่ยออกมาอย่างไม่ลังเล
“เช่นนั้นพวกท่านกลับไปฝึกฝนต่อเถิด” หน่วยราตรีกาลจึงแยกย้ายกันไปฝึกฝน
“เช่นนั้นด้านซ้ายมือของพวกท่านคือบ้านพักเจ้าค่ะพวกท่านสามารถพักได้หากต้องการ”
“เจ้าค่ะคุณหนู”
“ท่านลุงและคนอื่นๆ ข้าจะให้ท่านคนในครอบครัวช่วยฝึกฝนนะเจ้าค่ะ ส่วนเจ้าหยางคงหลังจากถอนพิษและรักษาทุกคนเรียบร้อยแล้ว ข้าจะเป็นคนสอนเจ้าเองอ่อ เจี่ยฉง ออกมาสิ”
“เจ้าค่ะคุณหนู”“ข้าขอแนะนำทุกคนอีกครั้งนะเจ้าค่ะ นี่ เจี่ยฉงเพื่อนของข้าเจ้าค่ะ จะมาดูแลทุกคนที่นี่”
“ฝากตัวด้วยนะขอรับท่านเจี่ยฉง”
“เจ้าค่ะ”
เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยเปั่ยจินไม่ตรงการเสียเวลาใดๆ อีก จึงจัดการรักษาคนในตระกูลซู โดยท่านปูั่ซูเหลียงอี้และซูจงอวี้นั้น นางได้ทำการรักษาเช่นเดียวกั
