“จินเออร์เป็นอะไรไปลูก” ซานหลงรีบหันกลับมาทันที ที่ได้ยินเสียงดังเมื่อเห็นว่าซานหลงรีบหันหลังกลับมา หลินเหมยจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตกใจ และรีบเดินตามซานหลงไปทันที“เกิดอะไรกันเจ้าคะท่านพี่”หลินเหมย“นั้นสิอาซาน โวยวายอันใดกัน” เปั่ยฮูหยินตะโกนถามเพราะยังติดพันกับการล้างผักอยู่“อ่าาา จินเออร์หลานตาเกิดอันใด”เมื่อนายท่านเปั่ย เอ่ยชื่อจินเออร์ออกมาเพียงเท่านั้น ทุกคนต่างกรูกันเข้ามาดูจินเออร์ทันที ไม่เว้นแม้แต่คนในตระกูลซู ที่กำลังแยกย้ายกันไปทำงานตามคำสั่งก่อนหน้านี้“จินเออร์นาง…นางสลบไปขอรับ ข้ารบกวนท่านนำนางไปนอนบนเตียงก่อนเถิด” จินหลงที่กำลังตกตะลึงอยู่ เมื่อเห็นว่าทุกคนวิ่งเข้ามาหา จึงตั้งสติได้และเอ่ยออกไป“ได้ๆ จินหลงเจ้าช่วยจินเออร์ด้วยนะ อย่าให้นางเป็นอันใดไป” ท่านพ่อรีบพูดออกมาระหว่างที่วางจินเออร์ลงบนเตียงในตอนนี้สีหน้าของทุกคนต่างเต็มไปด้วยความกังวล และห่วงใยเด็กสาวตรงหน้า ที่นอนสลบอยู่ ไม่เว้นแม่กระทั้งตระกูลซูที่เพิ่งพบเจอ และได้รับความช่วยเหลือจากเด็กสาวตรงหน้าที่สลบไปเพียงไม่ทันข้ามเดือน“ขอรับ ข้าขอตรวจนางสักครู่” น้ำเสียงที่ตอบรับเต็มไปด้วยความกังวล“รบกวนทุกท่านช่วยออกไปด้วยขอรับ ข้าจำต้องใช้สมาธิ ท่านซานหลงอยู่ช่วยข้าก่อนนะขอรับ”“ได้ๆ จินหลง รบกวนเจ้าด้วย ส่วนพวกเจ้าตามข้าออกมาเถิด มีเรื่องสงสัยอันใดไว้เราคุยกันข้างนอก”“ขอรับนายท่าน/เจ้าค่ะนายท่าน”ตอนนี้ตระกูลซูนั้น ในสา
