ยตาที่แสดงถึงความห่วงใยเด็กสาวแล้ว ยังมีความสับสนและสงสัยในตัวของจินหลง กระต่ายน้อยเมื่อสักครู่เต็มไปหมด เพียงแต่ตระกูลซู ก็ยังคงเป็นตระกูลซูที่จินหลงเลือกมา แม้จะสงสัยและอยากรู้เพียงใดแต่ความภักดีที่แสดงออกมานั้นย่อมมีมากกว่า“เจ้าว่ามา มีอันใดให้ข้าช่วยจินหลง” ซานหลงเอ่ยถามออกไปด้วยใจที่ว้าวุ่นและห่วงใยในตัวจินเออร์พรึ่บสิ้นคำถามของซานหลง กระต่ายน้อยเมื่อครู่ได้แปลงกายเป็นมนุษย์ในทันที เพื่อให้สะดวกต่อการรักษา ด้านซานหลงก็ได้แต่อึ้งและนิ่งไปแล้ว ด้วยมิคาดคิดว่าเจ้ากระต่ายน้อยที่ตนเอ็นดูมาตลอด จนยินยอมให้อยู่ข้างกายบุตรสาวของตนเองจะกลายเป็นบุรุษรูปงามเพียงนี้ไปได้ เขาคิดถูกหรือไม่นะ“เอ่อ เจ้า…จินหลง เจ้าคือจินหลงกระต่ายน้อยตนนั้นหรือ” หลงซานยังคงตกใจอยู่มาก ทำได้เพียงถามออกไปพร้อมกับชี้นิ้วไปมา ระหว่างตำแหน่งที่กระต่ายน้อยเคยยืนอยู่ สลับไปมากับจุดที่จินหลงในร่างมนุษย์ยืนอยู่ไปมา“ใช่ ข้าเอง หวังว่าท่านจะเก็บเป็นความลับต่อไปได้”จินหลงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง เพราะไม่คิดว่าตนเองจะต้องเปิดเผยความลับในเวลาอันรวดเร็วเพียงนี้“ขอรับ ข้าจะไม่เอ่ยอันใดออกไปเด็ดขาด”“ดี งั้นข้าขอตรวจจินเออร์ ห้ามไม่ให้ใครเข้ามาเด็ดขาด ข้าต้องการสมาธิ” หลังจากสั่งความเสร็จ จินหลงได้ยื่นมือไปจับชีพจรเด็กน้อยตรงหน้าและทำการส่งพลังเข้าไปตรวจดูภายในต่างๆ“ได้” เมื่อรับปากแล้ว ซานหลงจึงไปนั่งรออีกฝังหนึ่งในห้อ
