ไปหมดแล้ว ตั้งแต่แผลครั้งนั้น นี่ก็ถือเป็นอีกครั้งที่ข้าเกิดมาแล้วมีแผลบนร่างกายจากการกระทำของคนอื่น“ขอบพระคุณท่านมากๆ เลยขอรับ ที่ช่วยพวกเราไว้ได้ทัน” นายท่านเปั่ยเอ่ยตอบออกมาทันทีที่เห็นว่าเรื่องราวในวันนี้จบลงแล้ว“ทันสิๆ ไม่ทันข้าก็ตายก่อนพวกเจ้า”“ห๊ะ เถ้าแก่ว่าอย่างไรนะขอรับ ข้าฟังไม่ถนัด” ข้าได้ยินเถ้าแก่พูดพึมพำๆ อะไรออกมาสักอย่างจึงถามออกไประหว่างทางเดินไปห้องรับรองหมายเลขหนึ่ง“เปล่าๆ ไปเถอะ”“นี่ คือห้องรับรองชั้นหนึ่งเฉพาะนายท่านและบุคคลสำคัญเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามา”“เอ่อ เช่นนั้นจะไม่เป็นไรหรือขอรับ”“ไม่เป็นไรๆ เจ้ามากับข้าผู้ใดกล้ากัน รีบเข้าไปเถอะจะได้ทำแผลให้ยัยหนูกัน”“ขอรับ”หลังจากนั้นทุกคนจึงพากันเข้าไปภายในห้องรับรองหมายเลขหนึ่งของโรงประมูล ซึ่งดีที่เวลาในตอนนี้ยังไม่ถึงช่วงเวลาการประมูล จึงยังไม่ค่อยมีคนและมีเวลาให้จินเออร์หลังจากทำแผลไปแล้ว และร้องไห้จากความเจ็บ ได้พักชั่วครู่หนึ่ง“นายท่านจะให้ข้าทำอย่างไรต่อหรือขอรับ”“อืม ดูแลนางดีๆ เตรียมของลงประมูล จัดการคนที่ตามหาที่มาของของที่ประมูลให้เรียบร้อย”เวลาผ่านเลยไปจนถึงยามอุ้ย (เวลา 13.00-14.59น.) ทางโรงประมูลกำลังเปิดการประมูล บนเวทีได้มีหญิงสาวนางหนึ่งเดินออกมา อยู่กลางเวที“ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่โรงประมูลเซี่ยงจ้าวหลงเจ้าค่ะ วันนี้ทุกท่านคงทราบแล้วว่าโรงประมูลของเรามีของดีหลายอย่างมาให้ทุกท่าน”“นั้นคือใ
