่ยออกไปพร้อมกับหันไปจับไหล่ของซานหลง“เย่ๆ ข้าดีใจเจ้าค่ะท่านพ่อ” หลังจากที่ข้าฟังอยู่นานสองต้องแกล้งทำเป็นตื่นตาตื่นใจกับสิ่งของต่างๆรอบตัว ถึงแม้จะตื่นเต้นจริงๆ ก็เถอะ อิอิ ท่านพ่อก็กล้าคิดกล้าทำอะไรจริงๆ บ้างสักที ข้าภูมิใจในตัวท่านจริงๆ“หืมเจ้าตัวแสบ” ท่านพ่อหันมาจับแก้มข้าแล้วบีบเบาๆ“งั้นข้าว่าเราไปติดต่อเรื่องสร้างบ้านกันก่อนหรือไม่ขอรับ”“ได้สิ ข้าพอจะมีสหายที่รับทำงานสร้างบ้านเรือนแต่ช่วงใกล้ๆ ฤดูหนาวจะมีงานมากหน่อย แต่อีกสามเดือนจะหนาวแล้ว ข้าว่าเรายังพอมีเวลา ไปกันเถอะ”ร้านที่ว่าคือร้านของเพื่อนนายท่านเปั่ยนั้นเองนอกจากนี้เมื่อก่อนตอนยังหนุ่มๆ ยังสนิทกันมาก ถึงขนาดชวนกันไปล่าสัตว์ และรับจ้างต่างๆ ก่อนที่จะเริ่มแก่ตัวลงจนหันไปตั้งหลักปักฐานกันต่างที่ออกไป“อ้าวตาเฒ่า มาทำอะไรที่ร้านข้า”“เจ้านะสิเฒ่า ข้ายังหนุ่มๆ อยู่เลย”“หึ ข้าจะมาจ้างเจ้าไปสร้างบ้าน” ท่านตาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ออกจะโอ้อวดเล็กน้อย แต่ไม่รู้ว่าเพื่อนของท่านตาจะฟังผิดหรืออย่างไรถึงกลายเป็นปรับปรุงไปเสียได้“อ่อ จะหน้าหนาวแล้ว ปรับปรุงอย่างไรละ เหมือนครั้งก่อนๆ หรือไม่”“ไม่ๆ เจ้าฟังข้าดีๆ สิว่ะ ตาแก่นี้“อ่ะ ขอโทษๆ ไหนพูดใหม่สิ ข้าทำงานเลยฟังไม่ชัด”“คราวนี้ข้าจะสร้างบ้านใหม่เลยละ เอาแบบมีห้องนอนสำหรับข้าและลูกหลานนะ” รอบนี้ท่านตาพูดออกไปเสียงดังฟังชัดแบบตะโกนข้าแอบยิ้มนิดหน่อยละนะ เพราะแววตาของท่านตานอกจากจะโอ้