บทที่ 296 ตั๊กแตนบนเชือกเส้นเดียวกัน
เมื่อได้ยินคำพูดนี้จากฉินซานไห่ หลินหม่านซางและเจี๋ยเป่าต่างก็มองหน้ากัน
เจี๋ยเป่ารู้สึกตื่นตระหนกทันที จากนั้นก็อ้อนวอนต่อหน้าฉินซานไห่ว่า
“คณบดีฉิน คุณต้องไม่เชื่อข่าวลือพวกนี้นะครับ”
“คนที่ปล่อยข่าวลือแบบนี้ ต้องเป็นพวกเดียวกับอิงชื่อจ้งแน่ ๆ!”
“พวกเขาไม่ได้คำนึงถึงผลประโยชน์ระยะยาวของโรงพยาบาล กลับมารบกวนคณบดีด้วยเรื่องแบบนี้”
“ท่านคณบดี คุณจะเชื่ออะไรแบบนี้ได้อย่างไรกัน!”
เจี๋ยเป่าพูดด้วยท่าทางค่อนข้างตื่นตระหนก
แถมยังตบมือหลังจากพูดจบ ท่าทางเหมือนโดนกลั่นแกล้งอย่างหนัก
ส่วนฉินซานไห่ หลังจากได้ยินคำพูดของเจี๋ยเป่าก็ไม่ได้ตอบอะไรมาก เพียงแต่ยิ้มแล้วพูดว่า
“หืม?”
“จริงเหรอ?”
เจี๋ยเป่าถูกคณบดีฉินถามด้วยคำพูดแบบนี้ ก็รู้สึกใจสั่น จึงรีบหุบปากเงียบไปด้วยความรู้สึกผิด
ในขณะเดียวกัน เขาก็มองไปที่หลินหม่านซางที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
ตอนนี้ พวกเขาก็เหมือนตั๊กแตนบนเชือกเส้นเดียวกัน
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเขา หลินหม่านซางก็คงต้องถูกดึงเอาโคลนติดหัวไปด้วย และต้องรับผิดชอบบางส่วนเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ใบหน้าของหลินหม่านซางกลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับดูสบายใจมากกว่าเมื่อครู่ซะอีก
เขามองไปที่ฉินซานไห่แล้วเอ่ยขึ้นเบา ๆ ว่า
“พอได้แล้ว เหล่าฉิน”
“พวกเราสองคนเป็นจิ้งจอกแก่แล้ว ผมจะไม่มาเล่นเกมหลอกลวงกับคุณหรอก”
“ในเมื่อมาหาคุณเพื่อจะคุยกันตรง ๆ พวกเราก็ย่อมจ
