ม้ว่านี่เป็นเพียงชุดเกราะที่ไม่สมบูรณ์ แต่หยูไห่ก็รู้สึกได้ว่า ชุดเกราะนี้มีพลังบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัว“ล้อเล่นหรือไง……….ไอ้มนุษย์โลก………..”กล้ามเนื้อบนใบหน้าของหยูไห่พลันกระตุกเล็กน้อย “คิดว่าของแค่นี้จะทำให้ข้าเกรงกลัวงั้นเหรอ? มนุษย์โลก เตรียมตัวตายซะ!”หลังจากนั้น เขาก็ขว้างบอลสีดำทมิฬลูกหนึ่งเข้าใส่ฉินเฉาทันที“หลิงเอ๋อ เพลิงสายฟ้า!”ฉินเฉาไม่ขยับเขยื้อน เขายืนนิ่งงันอยู่กลางอากาศราวกับเป็นเทพเจ้าเมื่อเขายื่นมือและชี้นิ้วออกไป สายฟ้าสีแดงก็พลันผ่าลงมาจากก้อนเมฆ และพุ่งตรงเข้าใส่จุดจบแห่งกฎเกณฑ์สีดำทมิฬนั้นตู้ม!กระบวนท่าที่หยูไห่สุดแสนจะภาคภูมิใจ ถูกทำลายไปทั้งๆ แบบนั้น และหายไปในชั่วพริบตาเดียว“อะไรกัน!”เขาตกใจมาก และไม่คาดคิดเลยว่ากระบวนท่าของเขาจะถูกทำลายอย่างรวดเร็วแบบนี้ตู้ม!แต่ในเวลานี้ ฉินเฉาอีกคนที่สวมเสื้อโค้ตสีดำได้ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเขาในมือของฉินเฉาคนนั้นถือค้อนน˺าแข็งขนาดยักษ์เอาไว้ และทุบแผ่นหลังหยูไห่เข้าอย่างจังแรงจากค้อนอันหนักหน่วงนี้ ทำให้ร่างกายของหยูไห่กระเด็นขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที“นี่มันอะไรกัน!”หยูไห่เบิกตากว้าง เขาไม่รู้ว่าฉินเฉาคนก่อนหน้านี้วิ่งหนีไปไหนแล้วส่วนคนที่อยู่ตรงหน้าเขาในตอนนี้ คือมนุษย์โลกที่เหมือนกับเทพเจ้า อีกฝ่ายกำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาเยาะเย้ยอยู่“ลองลิ้มรสกระบวนท่าของฉันดูหน่อยเป็นไง!”มือขวาของฉินเฉาพลันเปล่งแสงสีทองออกมาพลังของฝ่ามือเทพสะท้