านกำลังก่อตัวขึ้นตู้ม!ฝ่ามือเทพสะท้านกระแทกเข้าใส่ท้องน้อยของหยูไห่ในทันทีตู้ม!แสงสีทองได้พาร่างของหยูไห่หายไปจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็วแต่ฉินเฉาก็ได้เร่งความเร็ว เพื่อไล่ตามหยูไห่ไปอีกครั้งลูกตาของหยูไห่แทบจะถลนออกมาอยู่แล้ว ตอนนี้ท้องน้อยของเขากำลังถูกเจาะทะลุเข้าอย่างจังร่างของเขาเหมือนกับอุกกาบาตที่ลอยขึ้นสูงอย่างต่อเนื่อง เขาหลุดออกไปจากชั้นบรรยากาศ ออกไปนอกอวกาศและยังคงพุ่งตัวออกไปอย่างต่อเนื่องฉินเฉายังคงไล่ตามเขาไปอย่างไม่รีบร้อนร่างของหยูไห่ข้ามผ่านอวกาศ และพุ่งเข้าชนชั้นบรรยากาศของดาวพลูโตในที่สุดชั้นบรรยากาศของดาวพลูโตนั้นอยู่ในสถานะของแข็ง มันถูกร่างของหยูไห่พุ่งทะลวงเข้าใส่ จนกระทั่งชนเข้ากับพื้นผิวของดาวเคราะห์แคระดวงนี้ตู้ม!ดาวพลูโตทั้งดวงพลันสั่นสะเทือนฉินเฉาตามลงมายืนอยู่บนพื้นเช่นกัน เขามองหยูไห่ที่นอนอยู่ในหลุมลึก ซึ่งมีรัศมีเกือบหนึ่งกิโลเมตรหลังจากที่สวมเกราะเก้ามังกร พลังของฉินเฉาก็เข้าสู่เขตระดับของขั้นสุดยอดผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าเดิมทีการทำลายดาวเคราะห์ดวงเล็กๆ ก็ไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้ว แล้วจะนับประสาอะไรกับการทะลวงร่างของหยูไห่?“แค่กๆ ………..อั่ก………..”หยูไห่กระอักเลือดออกมาคำโต เขาฝืนทนต่อความเจ็บปวดอันรุนแรง แล้วจ้องมองฉินเฉาด้วยสายตาตื่นตระหนก“ทะ ทำไมพลังของเจ้าถึงแข็งแกร่งขนาดนี้………….ทะ ทั้งๆ ที่เจ้าเป็นแค่มนุษย์โลก………….”“ใช่ ฉันคือมนุษย์โลกจริงๆ”ฉินเฉานั่งยองๆ ลงด้า
