งปวงเขาถูกเธอยั่วยวนมากับมือแล้วหลิวฮุ่ยฮุ่ยจะยั่วยวนฉินเฉาได้สำเร็จได้ยังไง?ในสายตาของฉินเฉา วิธียั่วยวนคนของหลิวฮุ่ยฮุ่ยยังคงอ่อนหัดมาก“เธอเย็นท้องเหรอ?”เขาเอ่ยถามออกมา“ค่ะ………”หลิวฮุ่ยฮุ่ยพยักหน้าซ˺าแล้วซ˺าเล่า“เอานี่ไปกอดสิ”ฉินเฉาหยิบหมอนที่อยู่ข้างๆ ส่งให้หลิวฮุ่ยฮุ่ยหลิวฮุ่ยฮุ่ยรับหมอนมาด้วยความโกรธจนแทบจะขาดใจตายเธอทำผิดพลาดตรงไหน!ผู้ชายคนนี้เป็นท่อนไม้หรือไง!ยังจะเสแสร้งทำตัวจริงจังได้อีกเหรอ!อาจารย์ผู้สมควรตายคนนี้ หลิวฮุ่ยฮุ่ยไม่เชื่อหรอกว่า เธอจะฉีกหน้ากากความหน้าไหว้หลังหลอกของเขาไม่ได้!หลิวฮุ่ยฮุ่ยกำลังจะกล่าวบางอย่างออกมา แต่ทันใดนั้นเธอก็แสร้งทำเป็นหน้ามืดอย่างกะทันหัน แล้วล้มตัวลงไปในอ้อมแขนของฉินเฉา“อ๊ะ อาจารย์ฉิน จู่ๆ หนูก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมา……….”เธอเอนตัวพิงความนุ่มนิ่มนั่นไม่ใช่สิ! สัมผัสนี้มันไม่ถูกต้องแล้ว!มันควรจะเป็นหน้าอกแข็งๆ สิถึงจะถูก!หลิวฮุ่ยฮุ่ยเงยหน้ามอง เธอเห็นมือของฉินเฉา และไม่รู้ว่ามีหมอนอีกใบมาขวางกั้นระหว่างเธอกับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ให้ตายเถอะ!ผู้ชายคนนี้คือสัตว์ร้าย!ไม่ใช่สิ! เขาคือขันทีต่างหาก!ความหงุดหงิดนี้ ทำให้หลิวฮุ่ยฮุ่ยรู้สึกอับอายและโกรธเคืองขึ้นมาแต่เธอก็ต้องระงับความโกรธนี้เอาไว้ เธอจะต้องแกล้งป่วยต่อไปเพื่อลดความระวังตัวทั้งหมดของอาจารย์ฉินผู้ชายคนนี้เสแสร้งเก่งเกินไปแล้ว!“อาจารย์ฉิน………….หนูเป็นนักเรียนของอาจารย์นะคะ…………”เพราะฉะนั้น
