หลิวฮุ่ยฮุ่ยจึงแสร้งทำเป็นกล่าวอย่างน้อยใจ“ฉันรู้ ถึงฉันจะเป็นอาจารย์ประจำชั้นแค่ชั่วคราว แต่ว่าฉันจะดูแลพวกเธอเอง ไม่ต้องเป็นห่วงนะ”ฉินเฉาคลี่ยิ้มออกมา ในขณะเดียวกันก็คิดในใจว่า ประตูมิติในโรงเรียนนี้อยู่ที่ไหนกันแน่? หลังจากที่พวกหลิวฮุยกลับมาก็ไม่ได้ไปดูประตูมิติเลยหินอัญมณีพวกนั้นก็น่าจะเป็นของของพวกเขา แต่เผลอทำหล่นลงไปตอนที่ลงมายังพื้นโลก พวกเขาถึงได้กว้านซื้อแบบนี้“อาจารย์ฉินคะ!”เมื่อเห็นว่าอาจารย์ฉินร่างอวตารไม่พูดอะไรออกมาเลย หลิวฮุ่ยฮุ่ยก็โกรธขึ้นมาทันทีในสายตาของเขา เธอไม่น่าดึงดูดขนาดนั้นเลยเหรอ?“อ๊ะ!”ฉินเฉาพลันได้สติ เมื่อพบว่าตัวเองเผลอเหม่อลอยไปชั่วครู่ เขาก็พูดขึ้นมาด้วยความละอายใจ“ขอโทษที ขอโทษที! เมื่อกี้นี้ฉันเพิ่งนึกบางอย่างขึ้นมาได้ แล้วเป็นยังไงบ้าง? รู้สึกดีขึ้นมาบ้างไหม?”“ไม่เลยค่ะ รู้สึกอึดอัดมากกว่าเดิมอีก”หลิวฮุ่ยฮุ่ยหน้ามุ่ยลงด้วยความโกรธ“อาจารย์ฉิน ตอนที่คุยกับหนู ช่วยมองหน้าหนูด้วยได้ไหมคะ?อาจารย์รู้ไหมว่าการคุยกับคนอื่นโดยที่ไม่มองหน้า มันจะเสียมารยาทมาก?”“โอ้ๆ เข้าใจแล้ว”ฉินเฉาอยากจะหัวเราะออกมา ผู้หญิงคนนี้จริงจังมากทีเดียวจากนั้นเขาก็หันหน้าไปมองเด็กสาวที่สวยที่สุดในห้องเรียนเมื่อดวงตาสีดำสนิทของฉินเฉาหันมาจ้องมองหลิวฮุ่ยฮุ่ย เธอก็พลันรู้สึกวูบโหวงอยู่ภายในใจสายตาของผู้ชายคนนี้ดูล˺าลึกมาก“หลิวฮุ่ยฮุ่ย? เธอชื่อว่าหลิวฮุ่ยฮุ่ยใช่ไหม?”ก่อนที่ฉินเฉาจะเ
