อบปู้จิงเทียนในสภาพนี้มากกว่า”อู๋ชิงเย่กระพริบตามองฉินเฉา“ฉันเองก็เหมือนกัน แต่ลิลลี่เป็นคนดีจริงๆ ถึงปู้จิงเทียนจะหักหลังเธอ เธอก็ยังอภัยให้ปู้จิงเทียนได้”“คนที่อยู่ในหมู่บ้านของผู้ฝึกตน ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนเรียบง่ายกันทั้งนั้น”อู๋ชิงเย่ถอนหายใจออกมา “ช่างเถอะ ช่วยปู้จิงเทียนกันก่อนเถอะข้าไม่อยากจะพาคนโง่มาเป็นภาระด้วย”สิ้นเสียงนั้น เธอก็หยิบยาเม็ดหนึ่งออกมา แล้วก้าวเดินไปด้านหน้าจากนั้นเธอก็โยนยาเม็ดนั้นลงไปในปากของปู้จิงเทียน“ฉินซาน เจ้าเอาอะไรให้ปู้จิงเทียนกินน่ะ?”ลิลลี่เอ่ยถามออกมาด้วยความตกใจ“นี่คือยาที่มีแค่ในหมู่บ้านของพวกข้าเท่านั้น มันจะช่วยรักษาจิตใจที่กำลังบ้าคลั่งได้”อู๋ชิงเย่เอ่ยอธิบาย“ที่แท้ก็เป็นยาประเภทนั้นนี่เอง ฉินซาน ต้องรบกวนเจ้าด้วย”ลิลลี่กล่าวออกมาว่า “ถึงปู้จิงเทียนจะไม่ใช่คนดีอะไรนัก แต่เขาก็เป็นลูกชายของผู้อาวุโสในหมู่บ้านของพวกข้า หากเขาเป็นอะไรไป ผู้อาวุโสจะต้องเสียใจมากแน่นอน ท่านแก่ชรามากแล้ว อีกทั้งยังดีต่อครอบครัวของข้ามาก ข้าไม่อยากจะเห็นเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา”“อืม วางใจเถอะ เมื่อกินยาเม็ดนี้ลงไป ข้ารับรองเลยว่ามันจะต้องได้ผล”อู๋ชิงเย่ยิ้มละไมออกมา “ข้าจะช่วยเขาละลายพลังของเม็ดยาเสียหน่อย”สิ้นเสียงนั้น ฝ่ามือของเธอก็ตบลงไปบนหน้าผากของปู้จิงเทียนทันทียารักษาอาการบ้าคลั่งอะไรกัน? ที่จริงแล้วมันเป็นแค่ยารักษาธรรมดาเท่านั้นแต่สิ่งสำคัญก็คือฝ่ามือของอู
