๋ชิงเย่ฝ่ามือของเธอนั้นไม่ธรรมดา เธอรวบรวมพลังเซียนเอาไว้ แล้วใช้ฝ่ามือสลายปราณปีศาจที่อยู่ในจุดหลิงไท่ของปู้จิงเทียน“อ๊ากกกก!”เมื่อจุดหลิงไท่ถูกตบอย่างแรง ปู้จิงเทียนก็ส่งเสียงร้องออกมาในทันที เขาคุกเข่าลงกับพื้น แล้วร้องโหยหวนออกมาไม่หยุดปาก“ขะ เขาเป็นอะไรไปน่ะ…………”“ไม่มีอะไรหรอก การรักษาอาการบ้าคลั่งก็เป็นแบบนี้แหละ”อู๋ชิงเย่เอ่ยปลอบโยนลิลลี่ “อีกเดี๋ยวเขาก็จะหายดีแล้ว”ฉินเฉาจ้องมองปู้จิงเทียนที่กำลังกรีดร้องอย่างต่อเนื่อง เขาก็รู้สึกชาวาบไปทั้งหนังศีรษะยัยอู๋ชิงเย่ช่างโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว………..ต่อไปนี้ห้ามให้เธอจัดการอะไรอีก…………ไม่อย่างนั้น มันจะต้องโหดร้ายเกินไปแน่นอน………….ปู้จิงเทียนกรีดร้องและชักดิ้นชักงออยู่เป็นเวลานาน ในที่สุดร่างที่มีเหงื่อโทรมกายของเขาก็ค่อยๆ สงบลง“กะ เกิดอะไรขึ้นกับข้า……….”เขายกมือกุมศีรษะของตัวเอง “ทำไม……..ถึงได้รู้สึกเจ็บขนาดนี้ล่ะ…………”“ปู้จิงเทียน เจ้าไม่เป็นอะไรแล้ว!”ลิลลี่ดีใจมาก เธอกุมมือของอู๋ชิงเย่เอาไว้ทันที “ฉินซาน ขอบใจเจ้ามากนะ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าดีที่สุด!”“ลิลลี่ นั่นเจ้ากำลังทำอะไรน่ะ!”ปู๋จิงเทียนโกรธขึ้นมาอย่างฉับพลัน “เจ้าเป็นผู้หญิงของข้านะ จะไปจับมือคนอื่นแบบนั้นได้ยังไง ไม่รู้จักรักนวลสงวนตัวเสียบ้างเลย!”“ปู้จิงเทียน เจ้าควรจะพูดจาเคารพคนอื่นบ้างนะ ประการแรก ลิลลี่ผู้นี้ไม่ใช่ผู้หญิงของเจ้า”สีหน้าของลิลลี่นั้นเย็นชามาก เธอกล่าวเน้นยำออ
