บทที่ 277 ขอโทษต่อหน้าสาธารณชน
คนที่ยืนอยู่หน้าประตูสำนักงานของเฝิงเว๋ยก็คือหานชิงอวี่ ศัตรูตัวฉกาจอันดับหนึ่งในใจของเฝิงเว๋ยในตอนนี้
เขามองไปที่อีกฝ่าย ในใจรู้สึกเกลียดชังจนต้องกัดฟันกรอด
แต่เขาคิดจนหัวแทบแตกก็ยังไม่เข้าใจว่าหานชิงอวี่มาหาเขาในเวลาแบบนี้เพื่อจะมาทำอะไรกันแน่
“นายมาทำอะไร?”
เฝิงเว๋ยพูดไปพลางปรับเก้าอี้ผู้บริหารให้อยู่ในมุมที่เหมาะสมแล้วเอนหลังลงไป
เขาเชิดหน้ามองเพดาน ขณะที่เท้าของเขาก็วางอยู่บนโต๊ะ
เฝิงเว๋ยคิดว่าท่าทางแบบนี้ของตัวเองดูมีเสน่ห์มาก
อย่างน้อยการมองมุมสูงแบบนี้ น่าจะทำให้หานชิงอวี่ไม่สังเกตเห็นความวุ่นวายในใจของเขา
อย่างไรก็ตาม หานชิงอวี่ไม่ได้แสดงความคิดเห็นใด ๆ เกี่ยวกับท่าทางของเขาในตอนนี้เลย แต่กลับโยนปึกเอกสารลงบนโต๊ะแทน
“เฝิงเว๋ย นี่คือหลักฐานบางส่วนที่บริษัทเฝิงของคุณลอกเลียนแบบหาน เทคโนโลยีในช่วงหลายปีที่ผ่านมา”
“ในแง่ของจำนวน มีอย่างน้อยสามผลิตภัณฑ์ที่มีหลักฐานชัดเจน”
“คุณจะแก้ปัญหาเหล่านี้อย่างไร?”
ผู้ช่วยที่ยืนอยู่ตรงประตูได้ยินคำพูดของหานชิงอวี่แล้วรู้สึกใจหายวาบขึ้นมาทันที
บริษัทเฝิงได้ยืมแนวคิดจากบริษัทอื่นมากบ้างน้อยบ้างในผลิตภัณฑ์บางอย่างในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
บางผลิตภัณฑ์ถึงกับลอกเลียนแบบโดยตรงเลยทีเดียว
“บางบริษัทที่เราตามสืบมา วิธีการจัดการในช่วงหลายปีที่ผ่านมาก็คือจ่ายเงินเพื่อยุติเรื่องให้จบไป”
ผู้ช่วยรู้ดีว่าตอนนี้เฝิงเว๋ยกำลังถูกบ