บทที่ 263 ผมมีทางออก
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
“มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ?”
หลังจากที่เพิ่งเกิดเหตุการณ์วุ่นวายไปเมื่อครู่ สติของเสี้ยวจ้านอีก็ล่องลอยไปไกลแล้ว
ครั้นได้ยินหลินเหม่ยเสวี่ยพูดขึ้นอีกครั้ง เขาจึงได้รีบดึงสติของตัวเองกลับมา
ในเวลานี้หลินเหม่ยเสวี่ยก็ใจลอยไม่แพ้กัน จึงไม่ได้สังเกตเห็นอาการใจลอยของคนเป็นสามีแต่อย่างใด
เธอจึงพูดซ้ำอีกครั้ง
“คือว่า… ร้านเสริมสวยที่ฉันเคยเปิดที่เมืองเจียงเฉิงเกิดเรื่องแล้ว”
“อ๋อ…”
หลังจากเสี้ยวจ้านอีได้ฟังเรื่องนี้จึงพึมพำเบา ๆ
ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินหลินเหม่ยเสวี่ยพูดว่า เธออยากจะทำธุรกิจอะไรบางอย่างในเมืองเจียงเฉิง
แต่เวลาผ่านไปเนิ่นนานจนเขาลืมไปแล้วว่าธุรกิจนั้นคืออะไรกันแน่ เพราะโดยปกติแล้วเมื่ออยู่ต่อหน้าเสี้ยวจ้านอี หลินเหม่ยเสวี่ยจะทำหน้าที่เป็นภรรยาที่ดีคนหนึ่งเท่านั้น และแทบไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องงานการให้เขาฟังเลย
แต่สิ่งนี้พิสูจน์ให้เห็นอย่างชัดเจนแล้วว่า ตอนนี้หลินเหม่ยเสวี่ยหมดหนทางขนาดไหนถึงได้มาขอความช่วยเหลือจากเขา
“มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหรอ?”
“ว่ามาสิ ผมกำลังฟังอยู่”
เสี้ยวจ้านอีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พลางอธิบายสถานการณ์ให้กับหญิงสาวทั้งสองคนที่เพิ่งถูกเขาไล่ออกไป จากนั้นก็เหลือบมองหลินเหม่ยเสวี่ยแล้วพูดขึ้น
หลินเหม่ยเสวี่ยพยักหน้า ก่อนจะเล่าเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นทั้งหมด
เสี้ยวจ้านอีลุกพรวดขึ้นมาทันที เขาจ้องหน้าหลินเหม่ยเสวี่ยแล้วพูดขึ้น
“อ
