งแสง แล้วไปปรากฏตัวอยู่บนดาวเคราะห์ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามตูม!และแล้วฉินเฉาก็จับร่างของเหลียงเมิ่งเหยา กระแทกเข้ากับดาวเคราะห์ดวงนั้นในทันทีดาวเคราะห์ทั้งดวงเริ่มพังทลายลงจะมีดาวเคราะห์ดวงใดที่สามารถต้านทานพลังที่ใกล้เคียงกับเซียนศักดิ์สิทธิ์ได้?แม้แต่ดาวโลกก็ตาม หากฉินเฉาลงมืออย่างเต็มกำลังขึ้นมา มันก็เป็นเรื่องยากที่จะคงอยู่ต่อไปเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว เหล่าเซียนฟ้าและเซียนปฐพีต่างก็พ่ายแพ้กันทั้งหมด จากนั้นร่างอวตารหุ่นเชิดปีศาจก็ค่อย ๆ หายตัวไปและขั้นตอนต่อไปของฉินเฉา ก็คือการทำลายจักรวาลขนาดเล็กแห่งนี้ฉินเฉาสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ ก่อนที่สายฟ้าสีแดงฉานจะเปล่งแสงไปทั่วร่างกาย“หลิงเอ๋อ คราวนี้ถึงตาเธอแล้ว”ฉินเฉาโคจรพลังจากทั่วทั้งร่างกาย แล้วโยนกระบี่ไปยังห้วงจักรวาลที่ว่างเปล่าตรงหน้า“ทำลายมันซะ!”ปราณกระบี่ที่ห่อหุ้มไปด้วยสายฟ้าสีแดง ได้แยกจักรวาลตรงหน้าออกจากกันทันทีรอยแตกร้าวพลันเกิดขึ้น จากนั้นทั่วทั้งจักรวาลแห่งนี้ก็เริ่มพังทลายลงไปผู้เป็นเจ้าของนั้นพ่ายแพ้ไปแล้ว ถึงแม้ว่าอยากจะซ่อมแซมจักรวาลของตัวเองมากแค่ไหน แต่มันก็สายเกินไปอยู่ดีในไม่ช้าฉินเฉาก็กลับมายังสำนักปีกเทวะอีกครั้งเฟิงหลานจ้องมองฉินเฉาที่ก้าวเดินออกมา ในขณะที่ศิษย์ชั้นยอดและผู้อาวุโสต่างนอนไม่ได้สติด้วยสีหน้าซีดเผือดผู้ชายคนนี้….. ขะ เขามีที่มาแบบไหนกันแน่?“แม้แต่เหลียงเมิ่งเหยาก็ยังพ่ายแพ้งั้นเหรอ?”ในขณะนั้นเอง เสียง
