ากยังสามารถจดจำพลังของอาร์ติแฟคได้อีก คราวนี้ได้ต่อต้านเจตจำนงสวรรค์จริง ๆแน่”ฉินเฉากระโจนไปด้านหน้า ร่างของเขากลายเป็นเงา และหลบหลีกลำแสงสีทองของหานหยู่เจ๋อลำแสงเหล่านี้ช่างรวดเร็วจริง ๆ เขาเกือบจะหลบไม่ทันอยู่แล้วโชคดีที่เขายังมีพระสูตรหัวใจเพชรคอยปกป้องร่างกาย จึงไม่ได้บาดเจ็บจนถึงชีวิตมันไม่ใช่เพียงแค่ลำแสงเท่านั้น แต่เขารู้สึกราวกับถูกค้อนเหล็กทุบร่างกายจนต้องทรุดตัวลงไปอีกด้านทีเดียว“ลำแสงเหล่านี้รวดเร็วมาก”หานหยู่เจ๋อกล่าวออกมา “แต่เจ้าก็ยังสามารถหลบได้ ช่างแข็งแกร่งจริง ๆ”“ตาแก่หาน เอานี่ไปกินซะ!”มือทั้งสองข้างของฉินเฉาสวมถุงมือสีขาวเอาไว้ เขากระโจนเข้าไปเหวี่ยงหมัดใส่หานหยู่เจ๋อทันทีนี่คือคชสารคำราม“โจมตีในระยะปราชิดงั้นเหรอ?”หานหยู่เจ๋อยิ้มออกมาบาง ๆ “เรื่องนั้นข้าก็ทำได้เหมือนกัน”หลังจากที่พูดจบ เขาก็เหวี่ยงหมัดเข้าปะทะทันที“คชสารคำราม!”ตูม!เมื่อคชสารปีศาจทั้งสองตัวพุ่งเข้าปะทะกัน ระเบิดอันรุนแรงก็พลันบังเกิดขึ้นในจักรวาลแห่งนี้พลังเพียงอย่างเดียวของฉินเฉาที่ไม่สามารถเลียนแบบได้ในตอนนี้ก็คือเกราะเก้ามังกรในเวลานี้เขากระเด็นถอยหลังไปหลายกิโลเมตรด้วยพลังโจมตีของหานหยู่เจ๋อ แต่แล้วร่างของหานหยู่เจ๋อก็ได้หายไป แล้วโผล่มาอยู่ด้านหลังเขาในชั่วพริบตาเดียวคราวนี้เป็นพลังของพยัคฆ์ปีศาจเก้าเร้นลับ“ลองท่านี้ดูบ้าง ปีกโปรยปราย!”บนแผ่นหลังของหานหยู่เจ๋อมีปีกเพลิงสีดำทมิฬคู่หนึ่งปรากฏ
