ขึ้นมา เมื่อสะบัดเพียงครั้งเดียว ขนนกสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้าใส่ฉินเฉาทันทีตูม ตูม ตูม!ฉินเฉาที่มีร่างวัชระปกป้องร่างกายถูกขนนกเหล่านี้ระเบิดใส่อย่างต่อเนื่องในไม่ช้า เขาก็ต้องกระเด็นกลับไปเพราะแรงระเบิดอีกครั้ง“บัดซบ!”ฉินเฉาโกรธจนอยากจะตายให้ได้ถูกกระบวนท่าของตัวเองโจมตี ช่างเป็นเรื่องที่น่าปวดใจเหลือเกิน!“มา เข้ามาเลย!”ดวงตาของเขากลอกไปมา และกวักมือเรียกหานหยู่เจ๋อ“ดูเหมือนว่าเจ้าจะฝึกฝนวิชาเอาไว้มากมายทีเดียว”จู่ ๆ หานหยู่เจ๋อก็ยิ้มออกมา“ยิ่งไปกว่านั้น ฉันยังมีสามพันภูตผีหลัวซาด้วย!”ฉินเฉาปลดปล่อยร่างอวตารสีดำออกมา และสั่งให้พุ่งตัวเข้าไปรุมล้อมหานหยู่เจ๋อเอาไว้“เข้ามาเลย!”หานหยู่เจ๋อมีท่าทีตื่นเต้นมาก ในระหว่างนั้นเขาได้พัฒนาความสามารถของกระจกไปด้วย“วิชาค่ายกลกระบี่ทำลายล้าง!”กระบี่สีขาวปรากฏออกมา มันล่องลอยไปทั่วท้องฟ้าและเงื้อมแทงเข้าใส่ร่างของภูตผีหลัวซาเหล่านี้ฉินเฉานิ่งอึ้งไปอย่างโง่งม แม้แต่วิชาค่ายกลกระบี่ทำลายล้างก็ยังสามารถลอกเลียนแบบได้อีกเหรอ?ผู้ชายคนนี้ยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า?นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขารู้สึกถึงคำว่าผิดปกติ“จะผิดปกติอะไร?”หลัวเต๋อเอ่ยเตือนขึ้นมา “หลังจากนี้เขาจะกลายเป็นผู้ช่วยของเจ้ายิ่งเขาแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี เจ้าหนุ่มฉิน เจ้าไม่ต้องนึกท้อใจหรอก ไม่ว่ายังไงชายคนนี้ก็ใช้เวลาฝึกตนมานานหลายพันปี ส่วนเจ้านั้นฝึกตนมาเพียงแค่สองปีกว่าเท่านั้
