งสีทองก็ปะทุออกมาจากร่างกายของเขาอย่างฉับพลันอรหันต์ร่างทองคำขนาดมหึมาได้เหวี่ยงหมัดทั้งสองข้างเข้าหยุดยั้งหมัดของฉินเฉา“อย่าลืมสิว่าข้าเองก็มีวิชาป้องกันเหมือนกัน”หานหยู่เจ๋อหัวเราะออกมา“ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว รับนี่ไปซะ!”ฉินเฉาหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น “หลิงเอ๋อ มอบพลังให้ฉันที จงสลาย!”พลังของหลิงเอ๋อเริ่มทำงานพลังทำลายล้างของวิชาจิตก่อเกิดทำลายอรหันต์ร่างทองคำของหานหยู่เจ๋อในทันทีเมื่อเขาลืมตาขึ้น กำปั้นที่ห่อหุ้มไปด้วยหลุมดำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเสียแล้วหลบไม่ทันแล้ว!“ฮ่าห์!”แต่ในเวลานี้ จู่ ๆ ฉินเฉาก็หยุดหมัดของตัวเองอย่างไม่ทันคาดคิดหลุมดำอันรุนแรงที่อยู่บนกำปั้นก็สลายหายไปด้วยหยดเหงื่อไหลลงมาจากหน้าผากของหานหยู่เจ๋อในทันทีทั้ง ๆ ที่เขามีพลังเหนือกว่าฉินเฉามาก แต่เขากลับเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ซะได้ผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ ด้วย…..“ดูเหมือนว่าข้าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าจริง ๆ”หานหยู่เจ๋อส่ายหน้า “ทั้ง ๆ ที่เจ้ายังหนุ่มยังแน่นขนาดนี้ แต่ก็เป็นครึ่งเซียนได้แล้ว อีกทั้งยังสามารถเข้าสู่ขั้นเซียนทองคำได้ตลอดเวลานอกจากนี้ยังสามารถต่อสู้กับผู้ยิ่งใหญ่เซียนทองคำได้อย่างสูสี ยังดีที่ข้ายังใช้ประโยชน์จากอาร์ติแฟคได้ ไม่อย่างนั้นมันก็คงจะไม่ใช่เรื่องง่ายเลย หากต้องการที่จะเอาชนะเจ้า”ในระหว่างที่เขากล่าวออกมา รูปลักษณ์ก็ค่อย ๆ กลับคืนสู่สภาพเดิมอย่างช้า ๆ“ใช้หน้าตาแบบนี้น่ามองกว่าเดิมตั้งเยอะ แถมยังหล่
