านะคะ”ผอ.เปาโทรศัพท์เรียกคนขับรถ ส่วนตัวเองก็วิ่งตามอวี่เจ๋อออกไปเมื่อวิ่งออกมาถึงประตูทางเข้า อวิ๋นตั่วก็เจอเข้ากับร.ป.ภ.คนเดิม
ฝ่ายร.ป.ภ.พอเห็นปาปารัสซีคนที่ตัวเองไม่ยอมให้เข้างานวิ่งออกมาจากด้านในก็รีบเข้ามาขวางไว้ “คุณนี่เก่งจริงๆ เข้าไปได้ยังไง?”“เดินเข้าไปสิคะ”“ยังจะเล่นลิ้นอีก? ตามผมไปที่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยเดี๋ยวนี้เลย!”ร.ป.ภ.เอื้อมมือมาจับอวิ๋นตั่วไว้ ทว่าก็มีมืออีกข้างยื่นมาคว้ามือเขาไว้ก่อน พอหันไปว่าเป็นชายหนุ่มที่ดูท่าทางไม่ธรรมดา เขาก็ชะงักไป เพราะอวี่เจ๋อไม่เคยรับการสัมภาษณ์ใดๆ ดังนั้นสำหรับพนักงานระดับล่างสุดจึงค่อนข้างสับสนว่าบอสใหญ่ของตัวเองเป็นใคร ร.ป.ภ.ไม่รู้จักเขา ทว่าจากประสบการณ์พบเห็นผู้คนมาหลายปี เขาก็พอจะดูออก แวบแรกที่เห็นการแต่งตัวก็รู้แล้วว่าคนคนนี้ไม่ธรรมดาเพราะแบบนั้น นํ้าเสียงก็กลายเป็นขลาดกลัวขึ้นมา “คุณเป็นใคร?”“คุณเป็นคนไม่ให้เขาเข้าไปเหรอครับ?”“ครับ มีอะไรหรือเปล่า?”“วันนี้ไปรับค่าจ้างที่ฝ่ายการเงิน แล้วพรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงานอีก”“คุณเป็นใคร มายุ่งอะไรกับเรื่องของผม! ” ร.ป.ภ.คนดังกล่าวเริ่มไม่พอใจ“เขาคือผอ.หลิว!” ผอ.เปาที่วิ่งตามมาตวาดใส่ร.ป.ภ.คนนั้นด้วยความโมโหผู้จัดการใหญ่ของเจ๋ออวิ๋นกรุ๊ป ถึงจะมีอยู่หลายคน และแซ่หลิวก็มีไม่น้อย ทว่าร.ป.ภ.เองก็ผ่านคนมาเยอะ เห็นท่าทางของผอ.เปาแล้วก็พอเดาได้ว่าผอ.หลิวคนนี้เป็นใคร แย่แล้วจริงๆ ไปทำให้บอสใหญ่ไม่พอใจ
