่งหน้าไปที่สำนักงานหนังสือพิมพ์กู่เลี่ยงที่รออยู่ตรงประตูนานแล้วก็พูดพลางหัวเราะเอาความดีความชอบกับอวิ๋นตั่ว “มาสายอีกแล้วล่ะสิ เธอต้องขอบคุณฉันนะ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันซื้อมาร์กมือแห่งความหวังบนเว็บไซต์ให้เธอ เงินเดือนเดือนนี้ของเธอคงหมดหวังพังทลายแน่ ดูสิ บ้านอยู่ไกลขนาดนี้ รถก็ขับไม่ดี ฉันบอกเธอตั้งกี่รอบแล้วว่าให้เปลี่ยนที่ใกล้กว่านี้หน่อย เธอก็ไม่ฟัง”“นายนึกว่าฉันไม่อยากหรือไง แต่ตอนนี้บ้านในเมืองแพงมาก ถ้าฉันต้องเอาเงินเดือนแต่ละเดือนของฉันไปถูไถจ่ายค่าเช่าบ้าน
นายจะให้ครอบครัวฉันสี่คนกินอะไร”“เปลี่ยนบ้านไม่ได้ก็เปลี่ยนรถได้นี่ รถเธอสามวันดีสี่วันไข้ ฉันเห็นเธอก้มหัวคำนับรถคันนี้ทั้งวัน คนไม่รู้เขาจะนึกว่าสมองเธอมีปัญหานะ”“ขี่ได้ก็ขี่ไปเถอะน่า เปลี่ยนคันใหม่มันจะไม่เสียเลยหรือไงล่ะ?”“เออใช่ เมื่อกี้หม่าต้าเก้อถามถึงเธอน้ะ ฉันบอกว่าเธอได้รับเบาะแสก็ออกไปแล้ว อย่าหลุดปากไปล่ะ”“เบาะแสอะไร?”“แฟนหนุ่มคนใหม่ของฟู่เข่อเจีย”“นายกำลังทำให้ฉันลำบากหรือเปล่าเนี่ย คนมากมายรอจะขุดหาว่าแฟนใหม่เธอเป็นใคร พอฉันพูดแบบนั้น หม่าต้าเก้อต้องเข็นเรือตามนํ้า มอบภารกิจนี้ให้ฉันแน่”พอเข้าออฟฟิศ เธอก็เจอเข้ากับหม่าต้าเก้อที่รออยู่ตรงประตู “อวิ๋นตั่วได้ยินว่าคุณไปตามเรื่องแฟนใหม่ของเข่อเจีย เจออะไรบ้างหรือเปล่า?”“อย่าพูดถึงเลยค่ะ ฉันนั่งแกร่วอยู่ใกล้ๆ กลุ่มสต๊าฟของเธอทั้งช่วงเช้าแต่ไม่เจออะไรเลยสักนิด”“แล้ว
