“ฉันอยากพูดกระทบกระเทียบหรือไง? ฉันเจตนาดีเป็นห่วงพวกเขาคุณก็เห็นสีหน้าชูยินแล้วนี่ เหมือนฉันเอาลูกเขยเธอไปซ่อนอย่างนั้นแหละ”จ้าวเยว่พูด“พอได้แล้ว คุณอย่าพูดมากเลย” สือหยวนเดินไปข้างหน้าโดยไม่หันกลับมา จะเดินไปตรงที่จอดรถก่อนจ้าวเยว่ดึงมือลูกสาว ขณะที่มองตามหลังสามีด้วยท่าทางไม่พอใจ “ไม่รู้จริงๆ ว่าในใจของเขาคิดอะไรอยู่ แม่พูดอะไรเขาจะต้องค้านขึ้นทุกที ทำร้ายคนใกล้ตัวตลอดเลย!”“คุณพ่อก็เจ้าอารมณ์แบบนี้แหละค่ะ ใช่ว่าคุณแม่จะไม่รู้” สือเหยียนพูด“ลูกอย่าเอาเยี่ยงอย่างพ่อนะ!”สือเหยียนพยักหน้า “คุณแม่พูดมาตลอดว่าหนูเหมือนคุณแม่ไม่ใช่เหรอคะ? ถ้าไม่ใช่เพราะยีนที่แข็งแรงของแม่ หนูจะเก่งขนาดนี้ได้ยังไง ใช่ไหมคะ?”พอจ้าวเยว่ได้ฟังลูกสาวพูดประจบก็สบายใจขึ้นเยอะแล้ว เมื่อนึกถึงลูกสองคนของชูยิน แล้วกลับมามองดูลูกสาวตัวเอง ก็รู้สึกว่าตัวเองมีความสุขกว่าชูยินเยอะ!————————————————–
