ไหว หัวเราะกลิ้งอยู่บนเตียง“เธอยังจะมีความสุขได้อยู่อีกเหรอ?” อวี่เจ๋อถาม“มีความสุขไม่ได้เหรอคะ? เราจะได้หมั้นกันแล้วนะ!” อวิ๋นตั่วลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิ “พี่ไม่ดีใจ ไม่อยากหมั้นเหรอ?”อวี่เจ๋อนั่งลงข้างๆ เธอ “รู้สึกสับสนมากกว่า เรื่องหมั้นน่ะก็ดีใจอยู่แล้วแต่พอคิดว่าตัวเองถูกเข้าใจผิด ในใจก็รู้สึกแปลกๆ น่ะ”“เข้าใจผิดอะไรคะ?”“เราสองคนก็รู้ๆ กันอยู่” อวี่เจ๋อหันมาคว้ามืออวิ๋นตั่วไว้ “ไม่อย่างนั้นเราก็ถือโอกาสทำให้เรื่องเข้าใจผิดเป็นเรื่องจริงเลยดีไหม?”อวิ๋นตั่วใช้นิ้วชี้แตะไปที่หน้าผากเขาเบาๆ “พี่คิดอะไรน่ะ หนูกำลังพักหลังแท้งอยู่นะคะ”อวี่เจ๋อล้มตัวหงายลงบนเตียง “พี่ไม่ได้รับความยุติธรรมยิ่งกว่าโต้วเอ๋อร์ซะอีก!”โต้วเอ๋อร์ไม่ได้รับความเป็นธรรม* วรรณกรรมโศกนาฎกรรมของจีน
