ขาขอโทษแล้ว เอาล่ะ เธอเลิกหาเหตุผลมาโทษเขาได้แล้ว”“ขอโทษตอนนี้ก็สายไปแล้วค่ะ!” อวิ๋นตั่วยังไม่ยอมเลิกรา“งั้นจะให้ทำยังไงล่ะ ไม่สนใจเขาไปแบบนี้ จะเลิกกันจริงๆ เหรอ แล้วหลังจากนั้นจะให้พี่หาคู่ให้เธอเหรอ? พี่บอกเธอแล้ว พี่ช่วยนัดเดทให้เธอเรียบร้อยแล้วจริงๆ เตรียมตัวพร้อมหัวใจดวงหนึ่งได้เลย”“พี่!” อวิ๋นตั่วมองอวิ๋นเฉียวแวบหนึ่งด้วยความโมโหอวิ๋นเฉียวทำท่าจนปัญญา “ช่างเถอะ พี่ก็ไม่เข้าใจเธอเหมือนกัน” เขามองอวี่เจ๋อแวบหนึ่ง “ฉันช่วยพาเธอออกมาหานายแล้ว ฉันไปก่อนล่ะ อ๋อแล้วก็อย่าลืมเช็คบิลด้วยล่ะ!”“ทำไมพี่ไม่เช็คบิลก่อนไปล่ะ!”อวิ๋นเฉียวลูบหัวอวิ๋นตั่วเบาๆ “ยังมาว่าพี่เห็นคนนอกดีกว่าอีกเหรอ? เราทั้งสองคนใครกันแน่ที่เห็นคนนอกดีกว่า? นี่เขามาขอให้พี่ช่วย จะเลี้ยงข้าวพี่สักมื้อนี่ไม่ใช่เรื่องที่สมควรแล้วหรอกเหรอไง?”อวิ๋นตั่วจัดผมตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง แล้วตะโกนบอกผู้เป็นพี่ “บอกกี่ครั้งแล้ว อย่ามาลูบหัวหนูนะ!”
