รอจนพวกเธอออกไปหมดแล้ว อวิ๋นตั่วก็เพิ่งจะล้างหน้าแปรงฟันและแต่งตัวเสร็จ เห็นว่าคงกินข้าวเช้าไม่ทันแน่ เธอจึงวิ่งตรงไปที่ห้องเรียนเลยคาบแรกเป็นวิชาสื่อสารมวลชนของเจ๊อู๋ ที่เรียกได้สนิทชิดเชื้อขนาดนี้ก็เพราะปัจจุบันเจ๊อู๋ยังไม่เคยมีแฟน อายุตั้งสามสิบหกแล้ว! เธอใช้กำลังวังชาของเธอไปการกับจับนักศึกษาที่มาสายพอถึงห้องเรียน ก็พบว่าเพื่อนๆ มากันครบแล้ว เป็นเพราะอำนาจของเจ๊อู๋อย่างที่คิดไว้จริงๆ!อวิ๋นตั่วเพิ่งจะนั่งลงก็มีคนใช้ปากกาจิ้มหลังเธอ เธอยังไม่รู้ตัวว่าไปสร้างวีรกรรมอะไรไว้ พอถึงมหาวิทยาลัยแล้วก็มีคนมาสะกิดเธอหลังตลอด ดูจากแนวโน้มยังไงด้านหลังก็ต้องมีคนมาสะกิดอีกอวิ๋นตั่วหันไป มองเห็นปากกาในมือกู่เลี่ยง เขามองเธอด้วยสายตาเฝ้าคอย “ได้ยินว่าเธอแต่งตัวเป็นนางแมวยั่วสวาทเหรอ?”อวิ๋นตั่วขมวดคิ้ว เขารู้ได้อย่างไรกัน? หรือลั่วเสวี่ยกับฉงหรงบอก รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าสองคนนี้ไม่ได้มีเจตนาดี“นายไปฟังใครพูดมา?”“บอกมาหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น?”“แล้วเกี่ยวอะไรกับนายล่ะ?”“ฉันนับถือเธอไง ยอมทำได้เพื่อความรักจริงๆ ถ้าแฟนฉันทำแบบนี้ให้ฉันนะ ฉันจะยอมโดดนํ้าลุยไฟเพื่อแฟนฉันเลย!”อวิ๋นตั่วรู้สึกว่าเรื่องที่พูดออกมาจากปากกู่เลี่ยงไม่ใช่เรื่องดีเท่าไร เธอตัดสินใจซักไซ้ไล่เลียง ถ้าให้กู่เลี่ยงรู้เรื่องนี้แล้ว คงรู้กันทั้งหมาวิทยาลัยแน่เรื่องการเผยแพร่ข่าวสารเขาไม่จำเป็นต้องเรียน เป็นสิ่งที่ธรรมชาติให้มาเธอแลกที่น
