ชั่วฟ้าดินสลาย ก็ดีเหมือนกันนะ”“อะไรคือชั่วฟ้าดินสลายคะ?” อวิ๋นตั่วลุกขึ้นนั่ง “พวกเรารอไม่ถึงชั่วฟ้าดินสลายหรอกค่ะ หนูก็แค่อยู่กับพี่ทั้งชีวิตนี้ก็พอแล้ว แค่ทั้งชีวิตนี้!”“ได้ แค่ทั้งชีวิตนี้!”ทั้งสองคนจ้องตากันและกัน ชั่วประเดี๋ยวเดียวถูกสายตาของอีกฝ่ายทำให้ละลาย อวี่เจ๋อควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เขาจูบปากเธออีกครั้ง เหมือนอย่างที่เขาบอก เสพติดแล้วจริงๆ รสชาติของครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปอวิ๋นตั่วราวกับถูกเหนี่ยวนำลงไปในความลี้ลับ ต้อนรับริมฝีปากของอวี่เจ๋อ ให้ความร่วมมือกับจูบของเขาอวี่เจ๋อประคองเอวบางของเธอ เหมือนเอนล้มไปด้านหลัง เขาก็กอดเธอไว้ไม่อยู่ เวลานี้เอง เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะก็ดังขึ้น“โทรศัพท์ค่ะ!” อวิ๋นตั่วเตือน“ไม่ต้องไปสนใจมัน!”แล้วเหมือนมันตั้งใจจะเป็นศัตรูกับเขา ดังอยู่อย่างนั้นตลอด!
