หนูบังคับเธอเอง”ฟางผิงเดินไปถึงร้านขายเนื้อสด ต้องการจะซื้อกระดูกซี่โครงสองชิ้น พอชั่งเสร็จแล้ว เถ้าแก่เจ้าของร้านก็คิดราคายี่สิบเจ็ดหยวน“เถ้าแก่คะ ค้าขายกันมาก็นานแล้ว ยี่สิบห้าหยวนได้ไหมคะ?” อวิ๋นตั่วพูด“ได้ ยี่สิบห้าก็ยี่สิบห้า” เถ้าแก่รู้สึกองอาจเป็นพิเศษอวิ๋นตั่วรับกระดูกวี่โครงมา แล้วถือตะกร้าแทนฟางผิง“ลูกสาวเหรอครับ?” เถ้าแก่อดถามไม่ได้ฟางผิงส่ายหน้าอวิ๋นตั่วทำสีหน้าดื้อด้านแล้วพูดว่า “เป็นลูกสะใภ้ค่ะ แต่ยังไม่ได้แต่งเข้า”เถ้าแก่มองฟางผิงแล้วพูดว่า “เธอโชคดีจริงๆ เลย สมัยนี้มีลูกสะใภ้ที่ไหนยอมมาตลาดเป็นเพื่อนแม่สามีบ้างล่ะ”——————————————————–
