พวกนั้นเท่ำไรหลังจำกที่ได้มำอยู่ที่นี่แล้ว เจียวเวยก็ได้มำเจอครอบครัวอำหมิงเซิงที่พ่อแม่บอกว่ำเป็นคนเก่ง อีกทั้งพวกเขำยังได้เลี้ยงแมวไว้หนึ่งตัว ซึ่งครอบครัวนี้รักแมวตัวนี้มำก ถึงแม้ว่ำเจียวเวยจะยังไม่เห็นพวกเขำแสดงออกเท่ำไร แต่ก็พอจะรับรู้ได้ ไม่เพียงเท่ำนี้แม้แต่ชิวเซี่ยงหยำงที่ช่วยออกแบบโปสเตอร์กับเว่ยเหลิงที่เป็นธุระจัดกำรเรื่องโต๊ะเก้ำอี้ให้ก็ดูจะดีต่อแมวตัวนี้ไม่น้อย เจียวเวยคิดว่ำคงเป็นเพรำะเห็นแก่หน้ำอำหมิงเซิง แต่ก็รู้สึกว่ำเหตุผลนี้มันยังดูแปลกเกินไปเป็นไปได้เหรอที่เรำจะสำมำรถอำศัยบำรมีคนอื่นเพื่อให้ได้ดี?แต่พวกอำจำรย์มหำวิทยำลัยที่พวกเขำเคยรู้สึกยกย่องรวมถึงพวกรองศำสตรำจำรย์ ศำสตรำจำรย์ เวลำที่คนที่นี่เอ่ยถึงกลับไม่ได้ให้ควำมรู้สึกที่มีควำมเคำรพย ำเกรงเท่ำไหร่ มำกสุดก็แค่ให้อำรมณ์แบบที่พวกเขำเอ่ยถึงพวกนักศึกษำมหำวิทยำลัย มีควำมอิจฉำเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้รู้สึกแบบอยู่ไกลเกินเอื้อมก่อนที่เจียวเวยจะมำที่นี่ อำจำรย์ประจ ำชั้นของเขำก็เคยพูดแบบนั้น ในเมืองใหญ่ๆ อย่ำงเมืองฉู่หัว นักศึกษำมหำวิทยำลัยไม่ได้ดูมีค่ำเท่ำไหร่ แม้แต่พวกนักศึกษำปริญญำโท นักศึกษำปริญญำเอกก็ด้วย วันข้ำงหน้ำต่อจำกนี้อำจจะมีควำมก้ำวหน้ำตกต ่ำ รุ่งเรือง ไม่มีใครหยั่งรู้ได้ ล้วนแต่ต้องไปประสบด้วยตัวเองทั้งนั้น คนที่ปรับตัวไม่ได้ก็อำจจะเทียบไม่ได้กับแมวตัวหนึ่งด้วยซ ้ำขณะที่เจียวเวยก ำลังคิดเรื่องอื่นออกทะเลไปเร
