มืองฉู่หัวในอีกไม่ช้ำ แต่ฟำงเซ่ำคังกลับสั่งให้คนขับพำอ้อม เส้นทำงที่แค่ตรงก็ถึงกลับกลำยเป็นอ้อมไปนู่นมำนี่ เพื่อแวะดูวิวเมืองที่มีประวัติศำสตร์ยำวนำน แวะถ่ำยรูป กินอำหำรพื้นเมือง แวะเที่ยวอีกหลำยวันตอนแรกเจิ้งทั่นก็รู้สึกไม่พอใจ แต่พอได้ตำมไปเที่ยวเล่นกินของอร่อยๆ เขำก็รู้สึกสนุกไปด้วย แต่ถ้ำยังเป็นแบบนี้ต่ออีกหลำยวันเขำก็ไม่โอเค เพรำะตอนนี้ไม่ได้อยู่ในช่วงอำรมณ์ที่จะมำนั่งชมวิว ต่อให้เมืองนี้เต็มไปด้วยประวัติศำสตร์แล้วยังไงล่ะ มีของอร่อยๆ เต็มไปหมดแล้วยังไง เขำไม่ได้มีอำรมณ์อยำกจะเที่ยวเล่นกับฟำงเซ่ำคังเลยสักนิดแต่คนขับรถก็เชื่อฟังแต่ค ำสั่งของฟำงเซ่ำคัง ท ำให้เจิ้งทั่นท ำอะไรไม่ได้ จะไปบอกให้คนขับรถพำเขำกลับไปส่งก่อนได้ยังไงในเมื่อไม่อำจจะเปลี่ยนควำมคิดของฟำงเซ่ำคังได้ เจิ้งทั่นจึงใช้วิธีอื่น ขณะที่ตำมฟำงเซ่ำคังไปเที่ยวเมืองอื่นอยู่นั้น เขำได้ให้ฟำงเซ่ำคังเข้ำไปเลือกซื้อของที่ระลึก พอตัวเองชอบอันไหนก็กระโดดเข้ำไปกอดไว้แล้วให้ฟำงเซ่ำคังจ่ำยเงินเจิ้งทั่นเลือกของขวัญที่เป็นสไตล์ของคนในครอบครัวเจียวคนขับรถที่ติดตำมฟำงเซ่ำคังจำกที่ตกใจในตอนแรกก็เปลี่ยนมำเป็นเฉยๆ และเซ็งในเวลำต่อมำ เขำไม่รู้สึกว่ำเรื่องที่เจิ้งทั่นเลือกซื้อของที่ระลึกเป็นเรื่องประหลำดอีกต่อไป อีกทั้งหำกฟำงเซ่ำคังก ำลังวุ่นอยู่กับกำรถ่ำยรูปก็จะเป็นเขำที่ช่วยไปจ่ำยเงินให้ นี่เป็นครั้งแรกที่คนขับรถรู้สึกว่ำแมวเป็นสัตว์ที่
