ยท่ำทำงที่เหมือนไม่พอใจ แล้วหันไปมองตะกร้ำหน้ำรถพลำงเอำมือไปจับดู จำกนั้นก็มองลงไปยังโครงเหล็กล้อหน้ำ อยู่ๆเขำก็นึกถึงตอนที่เจ้ำของร้ำนถำม ปัญหำคงอยู่ตรงนี้สินะ“ตะกร้ำมันนั่งไม่สบำยใช่ไหม?” ฟำงเซ่ำคังคิดสักพัก“หรือแกจะมำอยู่ในกระเป๋ำฉันแทน?”สุดท้ำยเจิ้งทั่นก็ไม่ได้เข้ำไปอยู่ในกระเป๋ำสะพำย แต่เลือกที่จะยืนบนนั้น สองขำเกำะกระเป๋ำเป้ให้มั่นเพื่อที่จะไม่ตกลงไป ซึ่งดีกว่ำไปกระแทกลอยไปลอยมำอยู่ในตะกร้ำ อีกทั้งยังได้เหยียบหัวของฟำงเซ่ำคังด้วยฟำงเซ่ำคังที่ก ำลังถูกเหยียบหัวอยู่รู้สึกว่ำแมวตัวนี้จงใจ มิน่ำล่ะใครๆถึงได้บอกกันว่ำพวกแมวนี่มีจิตใจที่เคียดแค้นหนักมำกเดี๋ยวพอเข้ำเมืองคงต้องซื้อหมวกสักใบ ไม่อย่ำงนั้นหัวเขำคงน่วมแน่ คุณชำยสำมอย่ำงเขำยังไม่เคยถูกใครเหยียบหัวมำก่อนในชีวิตหลังจำกได้ออกสู่เส้นทำงหลวงก็รู้สึกดีขึ้นมำก ไม่ต้องเด้งขึ้นเด้งลง เจิ้งทั่นสำมำรถนอนขดตัวอยู่บนกระเป๋ำได้เจิ้งทั่นรู้สึกสบำย แต่ฟำงเซ่ำคังรู้สึกว่ำตัวเองต้องใช้แรงมำกหลังจำกที่เริ่มหมดควำมสนุก ควำมเหนื่อยล้ำก็เข้ำมำแทนที่กระเป๋ำเป้ของเขำเดิมทีก็หนักอยู่แล้ว นี่มีแมวเพิ่มเข้ำมำอีกตัวยิ่งท ำให้หนักมำกกว่ำเดิมหลังจำกที่ขี่มำหลำยชั่วโมง ระหว่ำงทำงเขำได้แวะพักผ่อนก่อนที่จะเริ่มออกเดินทำงอีกครั้ง พอเจิ้งทั่นได้ยินเสียงบ่นของฟำงเซ่ำคัง จึงกลับไปอยู่ในตะกร้ำเหมือนเดิม จะได้ลดภำระเส้นทำงหลวงดีกว่ำทำงในชนบทมำก เจิ้งทั่นจึงพอใ
