หมือนที่เขาคาดเดาไว้ คนๆ นั้นเงยหน้าหันมามองทางเขาอีกครั้ง อีกทั้งยังมองมาถี่ๆ ด้วยเจิ้งทั่นรู้สึกงง คนๆ นี้เป็นใครกัน? ทำไมต้องมาคอยจับตามองเขาด้วย?อีกอย่างแค่มาจับตามองแมว จำเป็นที่จะต้องทำตัวระมัดระวังขนาดนั้นด้วยเหรอ?เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆหรือว่าเพราะเขาดังจากโฆษณา มีคนมาสนใจ เลยอยากจะจับตัวไป? ข่าวมีให้เห็นอยู่บ่อยๆ ไม่อย่างนั้นกับแค่แมวตัวเดียวที่ดูไม่มีค่าอะไร ทำไมถึงจะต้องคอยมาสะกดรอยตาม?ในเมื่อหาตัวผู้ต้องสงสัยพบแล้ว เจิ้งทั่นเลยอยากจะลองดูสักตั้งกิจวัตรประจำวันของเจิ้งทั่นคือ ตอนเช้าออกมาพร้อมกับเด็กๆ เดินเล่นรอบๆ แล้วก็ไปนอนบนต้นไม้ที่อยู่ด้านทิศเหนือของโรงอาหารพลางแอบมองพฤติกรรมของคนๆ นั้นไปด้วยตอนเที่ยงกลับบ้านกินข้าวเสร็จก็งีบหลับ แล้วออกมาช่วงบ่ายพร้อมกับเด็กๆ อีกครั้ง ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ต้นเดิม เฝ้าสังเกตพฤติกรรมต่อบางครั้งกลัวว่าจะถูกจับได้ เจิ้งทั่นจึงย้ายที่ ร้านสะดวกซื้อหรือร้านขายอาหารในมหาวิทยาลัยก็มีกระจกสะท้อนแบบนี้เช่นกัน ไม่ใช่ว่าเป็นเพราะเขาระแวงจนเกินไป แต่เป็นเพราะอีกฝ่ายดูระมัดระวังตัวในการเฝ้าสังเกตแมวมากจนทำให้เจิ้งทั่นรู้สึกจับทางไม่ถูก
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม รอบคอบไว้ก่อนจะดีกว่า
ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ เจิ้งทั่นก็ไม่พบคนๆ นั้นอีก ความรู้สึกที่เหมือนถูกจับตามองก็หายไปด้วยไม่สะกดรอยแล้ว?หรือว่า ไปเตรียมลงมือขั้นต่อไป?เจิ้งทั่นสงสัยอยู่ได้แค่วันเดียวเย็นวันต่อม
