ู่นั้นเจิ้งทั่นก็ได้ยินเสียงร้องของเจ้าอ้วนฟังจากเสียงแล้วมันกำลังวิ่งมาทางนี้สวบ!เจ้าอ้วนกระโดดข้ามแนวดอกตู้จวนเข้ามายังใต้ต้นกุ้ยฮัวแล้วก็เห็นเจิ้งทั่นนั่งอยู่หน้ากรง มันเอาเท้าทั้งสองพุ่งเข้าไปหาเจิ้งทั่นแต่เจิ้งทั่นไหวตัวทัน ถอยออกไปสองก้าว จึงหลบกรงเล็บของเจ้าอ้วนได้เจ้าอ้วนโก่งหลังพร้อมกับชันขนที่หลังขึ้น ใบหูเลียดลง มันส่งเสียงขู่ใส่เจิ้งทั่น และหันไปส่งเสียงขู่ทางกรงด้วยเจิ้งทั่นรู้ว่าเจ้าอ้วนกำลังเตือนให้เขาอยู่ห่างจากกรงนั่นไว้เขาสะบัดหางแล้วเดินเข้าไปหา โดยที่ไม่สนใจว่าเจ้าอ้วนกำลังทำท่าทางเหมือนจะเกิดภัยครั้งใหญ่ เขายกเท้าขึ้นแล้วตบไปที่หัวของเจ้าอ้วนเบาๆ จากนั้นจึงเดินไปด้านหลังกรง แต่ไม่ได้ไปตรงประตูที่เปิดไว้อยู่เจ้าอ้วนยังคงส่งเสียง ‘เมี้ยว’ เตรียมจะพุ่งเข้าไปหา เจิ้งทั่นสะบัดหาง เขายื่นกรงเล็บออกไปจับกรงไว้ จากนั้นก็ออกแรงผลักจนกรงล้มเจ้าอ้วนเชิ่ดใบหู เห็นได้ชัดว่ามันนึกไม่ถึงว่าเจิ้งทั่นจะทำแบบนี้ อย่างไรเสียเจ้าอ้วนก็ไม่ใช่คน ถึงมันจะเป็นแมวที่ค่อนข้างฉลาด แต่ก็คิดไม่ทันคนอยู่ดี เพราะถ้าหากเป็นคนจะต้องอึ้งกับการกระทำของเจิ้งทั่น การทำให้กรงล้มได้นั้นไม่ใช่เรื่องที่แมวตัวเดียวจะทำได้หลังจากที่กรงล้มแล้ว เจิ้งทั่นก็มองสำรวจอีกครั้ง ประตูกรงยังไม่ปิดลง ดูท่าจะออกแบบกลไกมาเป็นอย่างดีเขามองไปรอบๆ เจิ้งทั่นงอเท้าไปเกี่ยวกิ่งไม้เข้ามากิ่งหนึ่งแล้วยื่นเข้าไปในกรงจนโดนตำแ
