วิทยาศาสตร์ชีวภาพ แต่ทุกครั้งที่ได้เจอ เธอจะมีความสุขมาก เวลานี้เธอก็เห็นแล้วว่ามีคนยืนห่างออกไปอยู่ไม่ไกล จ้าวเล่อรู้ว่าเขาเป็นอาจารย์ของคณะนี้ ถึงจะไม่คุ้นหน้าเท่าไร แต่ก็แสดงการทักทายออกไปศาสตราจารย์เหรินยิ้มออกมาอย่างเป็นมิตร “เธอไม่ใช่เด็กคณะนี้ใช่ไหม?”“ค่ะ หนูแค่มาหาคน”“มาหาใครเหรอ มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า?”“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ” จ้าวเล่อยิ้มแย้มตลอดเวลาที่พูดคุยกับศาสตราจารย์เหริน แต่ในรอยยิ้มนั้นก็ยังดูห่างเหินจนกระทั่งศาสตราจารย์เหรินเดินเข้าตึกไป รอยยิ้มของจ้าวเล่อก็ค่อยๆ หายไปด้วยเช่นกัน เปลี่ยนมาเป็นขมวดคิ้ว แล้วมองเจิ้งทั่นที่นั่งอยู่พลางพูด “เธอไปทำอะไรเขาไว้หรือเปล่า?”จะไปรู้ได้ยังไงเล่า! เจิ้งทั่นเชิ่ดใบหูขึ้น แล้วกระโดดลงจากต้นไม้ บิดขี้เกียจ“ไปหาอาจารย์เจียวกัน” จ้าวเล่อพูดพลางเอาถุงผ้าออกมาจากกระเป๋า บนถุงนั้นมีชื่อของยี่ห้อขนมยี่ห้อหนึ่ง เธอพกถุงนี้ไว้ตลอดในกระเป๋าเผื่อไว้ยามฉุกเฉิน นึกไม่ถึงว่าจะได้ใช้จริงๆเจิ้งทั่นมองจ้าวเล่อเปิดปากถุง เขากระดิกหนวด แล้วกระโดดลงถุงไปอยู่ๆ ถุงก็หนักขึ้น ทำให้จ้าวเล่อเกือบจะทำมันหลุดมือ“อ้วนขึ้นหรือเปล่าเนี่ย?” จ้าวเล่อพูดพลางหัวเราะเจิ้งทั่นมองตัวเอง ไม่มั้ง? ถึงแม้ว่าช่วงนี้การออกกำลังกายจะหละหลวมไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ดูอ้วนนะ เขาเรียกว่าสุขภาพดีต่างหาก! หลายวันก่อนหน้านี้ที่ไปถ่ายโฆษณา เสี่ยวกัวยังชมเขาอยู่เลย บอกว่าแมวตัวอื่นใน
