ร้านรูปร่างอ้วนอย่างเดียว มีแต่เจิ้งทั่นที่ดูแข็งแรง เสี่ยวกัวยังอยากจะจับแมวในร้านไปออกกำลังกายบ้าง ฤดูใบไม้ผลิมาแล้ว ควรจะเริ่มออกกำลังกายกันได้แล้วจ้าวเล่อไม่สนใจว่าเจิ้งทั่นจะคิดอย่างไร หญิงสาวหิ้วถุงแล้วเดินเข้าไปในตึก มุ่งหน้าไปทางห้องทำงานของพ่อเจียวหย่วนเวลานี้พ่อเจียวหย่วนกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์สืบค้นเอกสาร พอได้ยินเสียงคนเคาะประตูจึงพูดขึ้น “เชิญครับ”พอเห็นว่าคนที่เข้ามาเป็นจ้าวเล่อ พ่อเจียวหย่วนจึงรีบลุกขึ้นไปต้อนรับ แล้วลากเก้าอี้ที่สะอาดๆ มาให้นั่ง เก้าอี้หลายตัวมีของวางอยู่เต็ม ยังไม่ได้เช็ดทั้งนั้น ลูกสาวประธานจ้าวไม่ใช่คนธรรมดาๆ อย่างอี้ซินกับซูชู่ พ่อเจียวหย่วนจึงต้องต้อนรับเป็นพิเศษหลังจากที่เชิญให้จ้าวเล่อนั่งแล้ว พ่อเจียวหย่วนถึงได้เห็นเจิ้งทั่นกระโดดออกมาจากกระเป๋า แต่ก็ไม่ได้สนใจมาก อย่างไรเสียนี่ก็แมวบ้านตัวเอง ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความจ้าวเล่อพูดคุยกับพ่อเจียวหย่วนอยู่หลายเรื่อง รวมถึงสถานการณ์ในช่วงนี้ของบริษัท ฉางเว่ยกรุ๊ปกับบริษัทของพ่อเจียวหย่วนไม่ได้ทำกิจการที่ทับเส้นกันเท่าไหร่ จึงไม่ถือว่าเป็นคู่แข่ง หากมีเรื่องอะไรที่จ้าวเล่อพอจะช่วยได้เธอก็ยินดีขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยอยู่นั้น เจิ้งทั่นก็นอนหลับตาอยู่บนเก้าอี้ตัวเล็ก แต่หูก็ฟังทั้งสองคนคุยกันไปด้วยตอนนี้บริษัทของพ่อเจียวหย่วนกับอ้วนถือได้ว่าอยู่ตัวแล้วกำลังเติบโตไปได้ดี ฤดูแห่งการจบภาคการศึกษา
