นเคยหืม ผู้หญิงในคืนวันนั้นเหรอ?พอเห็นหยวนจืออี๋เอาแต่ยืนอึ้งอยู่ที่ประตู พ่อเจียวหย่วนจึงรีบออกไปต้อนรับ เขาเอานิ้วสะกิดไปที่หลังของหยวนจืออี๋ เพื่อไม่ให้แขกทั้งสองเห็น นี่นายจะยืนเป็นเทพเฝ้าประตูหรือยังไงสมงสมองไม่สั่งการแล้วใช่ไหม ถึงเอาแต่ยืนทื่อหยวนจืออี๋ที่ถูกสะกิดเริ่มได้สติกลับมาจึงรีบหลบ “เชิญเลยครับ!”แม่เจียวหย่วนกับน้าหลิงไปตรวจที่โรงพยาบาล แม่เจียวหย่วนไปเช็คดูอาการจากอุบัติเหตุ ส่วนน้าหลิงไปตรวจโรคกระเพาะที่ตัวเองเป็นอยู่ ดังนั้นหลังกินอาหารเช้าเสร็จ ยังไม่ทันที่แม่เจียวหย่วนจะได้เก็บชามไปล้าง น้าหลิงก็มารับตัวไปแล้ว ตอนนี้หน้าที่รับแขกจึงตกเป็นของพ่อเจียวหย่วนกับหยวนจืออี๋พ่อเจียวหย่วนลากเก้าอี้แบบมีพนักพิงมาให้แขกทั้งสองแล้วดันเก้าอี้ตัวอื่นสอดเข้าใต้โต๊ะไป จะได้ไม่เกะกะ บ้านนี้ไม่ได้มีพื้นที่มากนัก ตอนนี้มีคนใหญ่คนโตมาเยือนถึงบ้าน ทำให้รู้สึกแออัดอยู่ไม่น้อย ก่อนหน้านี้มีแขกมากันสี่ห้าคนยังไม่รู้สึกแออัดเท่านี้พอเห็นรองศาสตราจารย์เจียวลากเก้าอี้มา เดิมทีหยวนจืออี๋จะพูดว่า ‘ให้แมวมันขยับไปนั่งที่อื่นก็ได้ แขกจะได้นั่งโซฟาสบายๆ’ แต่เห็นแขกทั้งสองไม่ได้แสดงสีหน้าไม่พอใจ อีกทั้งรองศาสตราจารย์เจียวก็ลากเก้าอี้ออกมาแล้ว หยวนจืออี๋จึงไม่พูดอะไรประธานจ้าวดูเหมือนคนอายุสี่สิบต้นๆ แต่ในความเป็นจริงอายุห้าสิบแล้ว ท่านดูแลตัวเองเป็นอย่างดี ดูมีชีวิตชีวา อย่างน้อยความรู้สึกแรกตอ
