ต้ครั้งนี้ผมไปเจอนกแก้วสีน ้าเงินที่เหมือนกับ‘นายพล’ ที่อุทยานรักษาสิ่งแวดล้อมด้วยครับ เป็นของนักวิจัยที่ทำเกี่ยวกับนิเวศวิทยา นกแก้วของเขาก็ฉลาดพอตัว แต่เสียงเวลาพูดไม่เป๊ะเท่านายพล ทั้งสองตัวยังแข่งกันร้องเพลงด้วยนะครับปรากฏว่านกแก้วตัวนั้นไม่มีพรสวรรค์ด้านร้องเพลงเท่าไร เสียงสูงขึ้นไม่ถึง เสียงต ่าลงไม่สุด เสียงต ่าเหมือนเสียงเรอมากกว่าเสียงสูงก็เหมือนเสียงฆ่าไก่”คนในห้องพอได้ฟังศาสตราจารย์ถานพูดแบบนั้นก็หัวเราะกันออกมาอีก‘นายพล’ ที่นอนอยู่ข้างๆ แม่เจียวหย่วน พอได้ยินศาสตราจารย์ถานพูดถึงผลงานของตัวเอง มันก็พลิกตัวลุกขึ้นมาแล้วเงยหน้าพูด “นายพลสุดยอด นายพลสุดยอด!”“นายพลร้องเพลงให้ฟังหน่อย” หลี่เสี่ยวเชี่ยนที่อยู่ข้างๆ พูดขึ้นนายพลเอียงคอ คล้ายกับกำลังคิดว่าร้องเพลงอะไรดีหลังจากผ่านไปห้าวินาที“เถียนมี่มี~ หนี่เสี้ยวเตอะเถียนมี่มี~ ห่าวเซี่ยงฮวาเอ๋อร์ไคไจ้ชุนฟงหลี~ ไคไจ้~ ชุนฟงหลี~”ร้องไปก็โยกหัวไปพลาง เจิ้งทั่นมองอย่างแหยๆ เอาเถอะ!เจิ้งทั่นไม่ได้สนใจ ‘นายพล’ ที่กำลังโอ้อวดตัวเอง เขากระโดดขึ้นเตียงแม่เจียวหย่วน แล้วเบียดเจ้านกแก้วนั่นให้เขยิบไปแม่เจียวหย่วนพอเห็นเจิ้งทั่นขึ้นมาบนเตียงก็ขยับผ้าห่มให้เพื่อที่เขาจะได้นั่งสบายๆพอได้อยู่บนผ้าห่มนุ่มๆ อุ่นๆ แบบนี้ เจิ้งทั่นก็รู้สึกสบายตัวสบายใจไม่น้อย‘นายพล’ ร้องเพลงไปพลางขยับเข้าไปหาเจิ้งทั่น พอร้องจบแต่ละท่อนมันก็ไม่ได้หุบปากทันที แต่ห
