้วานเด็กคนนี้ให้ช่วยดูแลภรรยาให้ตอนที่เขาไม่อยู่ในเมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะพาแมวไปด้วย เว่ยเหลิงจึงโทรศัพท์ไปแจ้งให้พ่อเจียวหย่วนทราบ เป็นไปตามคาด เขาไม่ได้ห้าม แต่กำชับให้เจิ้งทั่นระมัดระวัง ฝากให้เว่ยเหลิงช่วยดูแลครั้งนี้เว่ยเหลิงรีบ จึงใช้มอเตอร์ไซค์ที่ปกติจอดไว้บริเวณที่พักบุคลากรแห่งนี้มอเตอร์ไซค์คันนี้ดูแล้วไม่ได้มีความพิเศษอะไร รูปลักษณ์ธรรมดา ไม่สะดุดตา แต่เจิ้งทั่นรู้สึกว่าก็แค่ภาพลักษณ์ที่ดูธรรมดาสมรรถนะต้องเจ๋งแน่ๆ เว่ยเหลิงเอาไปดัดแปลงมา อย่างน้อยตอนวิ่งก็คงไม่เหมือนกับจักรยานมือสองของอี้ซินที่ปั่นๆ อยู่โซ่หลุดแน่นอนเจิ้งทั่นมาถึงมอเตอร์ไซค์ก็เดินไปที่ข้างหน้า ไม่มีตะกร้าหน้า! มองไปด้านหลัง ก็ไม่มีกล่องเก็บของด้านหลัง! เขาจึงกระโดดขึ้นไปนั่งบนเบาะ จากนั้นก็ลองเหยียบเบาะดู ไม่เลวเลยนะเนี่ย!หลังจากที่เว่ยเหลิงสวมหมวกกันน็อคแล้วก็หันมามองเจิ้งทั่นที่นั่งอยู่บนเบาะ จากนั้นก็มองรถตัวเอง เขาเดินไปที่ป้อมยาม แล้วเดินออกมาพร้อมกับกระเป๋าเป้สีแดงที่มีรอยขาดอยู่สองรู“ดีที่ป้อมยามมีกระเป๋าเป้อยู่” เว่ยเหลิงคร่อมมอเตอร์ไซค์แล้วตบไปที่กระเป๋าเป้ที่เปิดอยู่ “เข้ามาสิ”เจิ้งทั่นเชิ่ดใบหูขึ้น เขากระโดดลงไปในกระเป๋าเป้ที่ขาดเป็นรูอย่างไม่ค่อยยินยอมเท่าไร คาดว่ากระเป๋าใบนี้คงไม่ได้ถูกใช้มานาน มีกลิ่นเชื้อราด้วย คราบสกปรกที่อยู่ด้านบนก็ยังไม่ได้ทำความสะอาดตอนที่ยังอยู่ในเขตที่พักเว่ยเหลิงยังข
