โยวจื่อจะตื่นตอนเจ็ดโมงเว่ยเหลิงไปซื้ออาหารเช้าที่โรงอาหาร เจิ้งทั่นกำลังรอเขาซื้ออาหารเสร็จแล้วเดินกลับที่พักด้วยกันหลังจากที่เดินเข้ามาถึงบริเวณที่พัก ก็มาเจอกับคุณตาเหยียนที่กำลังจะพาสุนัขไปเดินเล่นจ้วงจ้วงที่หัวโตตาตี่กำลังกระดิกหางอย่างสนุกสนาน เป็นท่าทางหลังจากที่มันเห็นเจิ้งทั่น ถึงแม้ว่าจ้วงจ้วงเวลามีเรื่องขึ้นมาจะค่อนข้างดุ แต่มันก็ดีกับสัตว์เลี้ยงตัวอื่นๆ ในที่พักพอสมควรอาหวงเลียขนให้มันบ่อยๆ หลายวันก่อนเจิ้งทั่นเห็นอาหวงอ้วกก้อนขนสีขาวกับสีน ้าตาลออกมา มันต้องเป็นขนของจ้วงจ้วงกับเสี่ยวฮวาแน่ๆบางครั้งตอนเช้าเว่ยเหลิงจะไปรำไท่เก๊กกับคนแก่ เขาค่อนข้างสนิทกับคุณตาคุณยายที่อยู่ในที่พักบุคลากร ดังนั้นคุณตาเหยียนจึงรู้จักเว่ยเหลิง พอเห็นเขาจึงทักทาย“สุนัขตัวนี้ดูดุนะครับ” เว่ยเหลิงมองคุณตาเหยียนที่จูงจ้วงจ้วงอยู่พลางพูดขึ้นคถณตาเหยียนพอได้ยินดังนั้นก็ยิ้มจนรอยตีนกาแย่งกันขึ้นช่วงนี้คุณตาเหยียนชอบเล่าวีรกรรมของ ‘จ้วงจ้วง’ ให้คนอื่นฟังแต่ท่าทีของจ้วงจ้วงที่มีต่อเว่ยเหลิงดูไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไรอาจจะเป็นสัญชาตญาณของสัตว์ มันหลบเว่ยเหลิง ถ้าเว่ยเหลิงมองมันนานๆ มันก็จะเริ่มแยกเขี้ยวคุณตาเหยียนมองอาหารเช้าที่อยู่ในมือของเว่ยเหลิงแล้วก็พูดแนะนำ “คุณซื้อไข่ต้มกับน ้าเต้าหู้เหรอ? หลายวันก่อนผมได้ยินคนพูดกันว่า ถ้ากินไข่ต้มกับน ้าเต้าหู้พร้อมกันไม่เพียงแต่จะไม่ได้โปรตีนเพิ่ม แต่จะส่งผลต่อ
